Betoog, Mind

Waarom balans tussen ontspanning en inspanning zo belangrijk is

Nederlanders moeten véél meer lummelen, koppen de kranten. We moeten weer zinloze wandelingen maken en vaker totaal offline gaan. We mogen leren om als een kind weer ‘uit’ te kunnen staan. En we zullen een balans moeten vinden tussen ontspanning en inspanning, want mensen ondervinden meer onrust, angstgevoelens, depressies en burn-outs dan óóít tevoren.

De NRC berichtte onvoorzichtig dat we in Nederland robotachtig gedrag vertonen, doordat we anno nu veel te weinig écht ontspannen en maar door blijven gaan. En wij niet alleen hoor, maar met ons ook vele andere landen. Daarom mogen we mogen bewust worden over het feit dat we als een soort mechanische, zielloze mensen rondlopen en dit averechts werkt. We ‘moeten’ daarom véél meer ontspannen. Bewustwording over wat te weinig ontspanning toebrengt aan onze mentale staat en ons geestelijk welzijn is hiervoor noodzakelijk, beweert hoogleraar menswetenschappen Alan Lightman in de NRC. Te weinig ontspanning levert namelijk niet alleen schade op aan ons vermogen om na te denken, maar ook aan het vermogen om te fantaseren en creatief te zijn.

Naast dat te weinig ontspanning schade aanbrengt aan ons fysieke en geestelijke welzijn, is het niet eens doeltreffend. De grootste wetenschappelijke ontdekkingen worden júíst gedaan als wetenschappers aan het lummelen zijn, luidt de boodschap in datzelfde artikel. Dus het is zo klaar als een klontje dat we allemaal een stap terug mogen doen, af mogen leren in plaats van bij mogen leren. Terug naar kern.

Onze huidige maatschappij is gelukkig al erg aan het veranderen op het gebied van bewustzijn. Dat herleid ik van het feit dat zelfs kranten en toegankelijke online media berichten dat we meer mogen ontspannen. Geen geiten-wollen-sokken-blogs of tijdschriften, het nieuws mag nu worden verspreid aan eenieder. Ook verandert er in het leven veel vanzelf. En door daar bewust van te zijn, kunnen we de teugels een beetje zelf in handen houden.

Generatie X en Y

Wat generaties meenemen aan normen en waarden, wordt de generatie erop weer flink bijgeschaafd her en der en gemengd met de normen en waarden van deze nieuwe groep.

Neem generatie X, die losging op controle, overzicht, inspanning, cijfers, ratio, focus, resultaat analyses. Generatie X wordt ook wel de mannelijke generatie genoemd, er was namelijk weinig ruimte voor emoties, flexibiliteit en zaken die niet volgens het boekje gingen. Daarbij hadden ze een individualistische instelling.

‘Misschien is het die druk, keuzevrijheid en verwachtingen en cynisme van generatie X, dat generatie Y  in het algemeen het moeilijk vindt om een balans te vinden tussen ontspanning en inspanning?’

Deze generatie werkte keihard om geld te verdienen. Ze kwamen in de jaren 70 en 80 maar moeilijk aan het werk. Die focus en cynisme bleek nuttig: generatie X bleek hoger opgeleid dan de babyboomers, en had betere banen. Deze generatie is (misschien daarom) cynischer dan de voorgaande.

Generatie Y of Millenials, geboren vanaf de jaren 80 tot aan halverwege ’90, is de generatie die is opgegroeid met het internet. Deze Y-generatie wordt omschreven als flexibel en streeft lang niet altijd een 9-tot 5 baan na. Deze generatie is namelijk opgegroeid met veel mogelijkheden en keuzes, wat meer vrijheid geeft. In deze generatie is er meer ruimte voor (donkere) emoties, ontspanning. Ook is er meer verbondenheid met mens, natuur en dier. Dit is meer vrouwelijk, want de focus ligt minder op resultaat en de toekomst en meer op het gevoel en het ‘nu’.

Generatie Y wordt ook wel eens Generation Why? genoemd, omdat deze vaak de waarom-vraag stelt. Ook wordt deze generatie soms als lui gezien door oudere generaties, omdat ze niet altijd keuzes (durft) te nemen. Er ligt meer open en is meer sprake van collectivisme dan individualisme in deze groep. Ook voelt men een grote druk om ambitieus te zijn.

Misschien is het door prestatiedruk, keuzevrijheid, verwachtingen en cynisme van generatie X, dat generatie Y in het algemeen het moeilijk vindt om een balans te vinden tussen ontspanning en inspanning? We ons bijna schuldig voelen als we niets doen, omdat we door generatie X al gauw als lui kunnen worden bestempeld? De cijfers van mensen met burn-outs, depressies en angsten liegen er in ieder geval niet om; we zijn veel te ver doorgegaan, en kranten berichten dus dat het wel wat minder mag of zelfs moet. Lui? Nah. Dat denk ik niet. Het is meer een kwestie van een complementair contrast tussen twee generaties, doordat ze het mannelijke en het vrouwelijke mogen verenigen die in deze zaak recht tegen over elkaar lijkt te staan. De focus en het cynisme lijkt achterwege te mogen gelaten, en dat is wat mij betreft een héle goede zaak.

Taoïsme

Generatie X is dus mannelijk, generatie Y vrouwelijk. Als je je verdiept in het Chinese Taoïsme, dan leer je dat beide krachten de essentie van de ander is. Ofwel, het vrouwelijke (Yin) bestaat niet zonder het mannelijke (Yan). Geen dag zonder nacht, geen licht zonder donker. Van nature kan je dus geen Yin hebben zonder Yang en vice versa. Echter kun je wel beide kanten gebruiken om een soort balans te creëren tussen beide energieën. Want te veel van de één, kan zorgen voor een onstabiel leven en een groot risico vormen voor je gezondheid. Teveel yin maakt namelijk ziek, verdrietig, depressief, moe, angstig en passief (generatie Y). Teveel yang gaat weer gepaard met een hoge bloeddruk, agressie, woede, cynisme frustratie en boosheid (generatie X).

Als je dit vergelijkt met generatie X en Y, kunnen ze dus niet zonder elkaar bestaan. Teveel van alleen het mannelijke (inspanning) of vrouwelijke (ontspanning) is namelijk niet goed, ze hebben elkaar nodig om gezond te blijven.

‘We leren dat we al onze emoties mogen omarmen, maar laten wel een zogenaamd perfect leven zien op social-media.’

Balans

Het lijkt in mijns inziens dat we in de huidige maatschappij in het uiterste leven van de normen en waarden van zowél generatie X als Y. We werken hard, willen veel zekerheid maar tegelijkertijd óók flexibiliteit en vrijheid. We spannen ons flink in en de ontspanning lijken we ook inspannend uit te voeren. We streven naar het beste, op inspannend én ontspannend gebied. We moeten genoeg yoga’en, sporten, mediteren en altijd gezond eten.

We willen allemaal namelijk wel goed voor onszelf zorgen, maar het is een enorm contrast. We leren dat we al onze emoties mogen omarmen, maar laten wel een zogenaamd perfect leven zien op social-media. We willen vrijheid en onze eigen uren indelen, maar ook een zekerheid van een vast inkomen. Het zijn zwart-wit voorbeelden, maar volgens mij is het dus ook heel zwart-wit gesteld op het moment. Ik snap daarom wel dat sommige mensen het extreem moeilijk hebben in onze tijd en we amper nog kunnen ontspannen, omdat we onszelf een beetje verloren zijn en we dus echt in twee werelden leven.

Waarom lijkt een balans zo ver te vinden, generatie Y? Misschien juist omdat we zo flexibel en open zijn? En we ons vergelijken met anderen? We minder individualistisch zijn dan onze ouders, maar júíst kijken hoe de ander het doet. We ons laten inspireren, maar dit weer te ver kan doorschieten naar te veel afwijking van het eigen individualistische pad. Tel daarbij social-media op (kip of het ei) en je begrijpt wellicht waar de druk vandaan kom, generatie X. We zijn niet lui, maar we willen álles kunnen. Want er ligt zoveel open, alles zou mogelijk móéten zijn. Er zijn geen grenzen meer en alles moet kunnen (mede dankzij het internet) en hierdoor vallen sommigen bij bosjes neer.

Misschien hebben we wel beide hoeken nodig zodat de generatie na ons ergens in het midden kan uitkomen?

Zoals de kranten berichten: het is nu écht tijd voor concrete actie.

Lummelen

Hoe vind je dan het ultieme evenwicht tussen ontspanning en inspanning? Met bewustwording en realisatie komen we al een heel eind. Realiseren dat lummelen essentieel is om vooruit te gaan. Dat als we geen robotten willen zijn en we willen voelen wie we zijn en wat we willen, dit enorm afhankelijk is van stille reflectie. De rust opzoeken dus. Meer níéts doen en meer ontspannen. Weten wat je waarden zijn, wat je indentiteit is en daar ook naar leven zonder je iets aan te trekken van eventueel scheve gezichten uit je omgeving. ‘Wat wil ik?’ ‘Wie ben ik?’ ‘En wat zijn mij waarden?’ Alleen door dit soort vragen te stellen aan onszelf, krijgen we als mens ons gevoel van identiteit terug, zegt Lightman.

En rustig reflecteren betekent ook echt rustig reflecteren. Maak daar ook weer geen pietluttig, uiterst denktaakje en/of ‘moetje’ van. Zit gewoon eens stil en kijk voor je uit. Unpluggen, wandelen, muziek luisteren, mediteren, voor je uit staren. Het kan allemaal. En om rustig te reflecteren is geen 10-daagse retrait in Thailand voor nodig, het is immers de bedoeling dat je het in je dagelijkse leven verweeft, en zo de kern terug vindt.

Het uiterste is geweest. Het is tijd voor een nieuwe tijd waarin we weer mogen ontspannen om vanuit dààr te creëren.

 

 

 

 

 

Leave a Reply

You have to agree to the comment policy.