Gedichten Persoonlijk

Verloren liefde

Ik hou niet van mensen die boos kijken zei ze

Ze draaide zich om en stak een sigaret aan

Die eeuwige sigaret altijd, dacht ik

Ik zei niks en propte er een beetje gemeende lach uit

Voor haar wilde ik altijd lachen

Haar zachte gezicht

Ze maakte me blij, een beter mens

Wat is er? Vraagt ze

Zullen we wijn drinken, antwoord ik

We kijken elkaar verliefd aan, en praten over niets

Dit is onze wereld

Voor altijd samen

Dat wilde ik

Maar alles is vergankelijk

Wat ben je toch anders dan ik, dacht ik later

Wat verlang ik toch naar hoe we waren

Maar nostalgie is stom bedenk ik me

Het blijft een slavink met geplette aardappelen

Alleen nu gooi je er een sausje overheen en wat filters

Toch lach ik

Want ze hield niet van boze mensen

Over Suze

Ik ben Suze, geboren om 08.08 op 31.08.1989, te Breda.

Ik ben een HSP'er, een nieuwetijdsmens, een lichtwerker, een Brabander, een aarde én watertype, een zacht meisje met pit, beeldend en praktisch tegelijk, iemand met een sterke boodschap, maar bovendien: een mens met allerlei perfecties en imperfecties: net als jij.

Ik verwonder mij voor hetgeen wat we niet altijd letterlijk kunnen waarnemen. Ik analyseer er wat op los, en schrijf om de boel te structureren en anderen te inspireren.

Altijd op zoek naar eenheid en verbinding, met authenticiteit en aanwezigheid in het hier en nu. Zodat ik niet ga zweven, maar geworteld blijf. Met de hoofd in de wolken, en de voeten in de aarde.

Hier laat ik al mijn kaarten zien, en nodig jou uit om hetzelfde te doen.

Spread the light.

💙

Leave a Reply

You have to agree to the comment policy.