Filosofie, Gedichten, Poëzie

Ruimte

Ik wil alles in één keer

Nu.

Ik voel een razende haast

Want veel vind ik nog niet goed

Alleen hierbij vergeet ik wel eens:

Ik ben ook maar in de leer

 

Als de adrenaline weer door mijn aderen giert,

Waarbij mijn hersens op zoek gaan naar dopamine

Vlieg ik even door de lucht

En pak ik wat ik pakken kan

Want het moment is daar

Nu moet ik gaan

Volle gas vooruit

En dan weer

Op de rem

Het feestje wordt altijd abrupt verstierd

 

Zodra ik geland ben

Besef ik weer

Het verleden en de toekomst bestaat niet

Het moet nog ontstaan

Of het is al door het vergiet gegaan

 

Alles is dus nu

Maar ook een proces

Dat is iets wat mijn brein niet kan vatten

Als álles nu is én

een proces

Dan bestaat er geen tijd

en dus geen haast

In plaats van de ruimte in te schieten

Kan ik mijzelf nu ook meer ruimte geven op de grond

En hier dus gerust even in de accu

 

Alleen die ruimte die ik

hier aan mijzelf geef

Is als een loslopende kip op een A4

Racend in rondjes

Op dezelfde plek

Het is een ware gimmick

 

Terwijl de klok tikt

 

Ik wil mijzelf meer ruimte geven

Dus bevrijd ik mijzelf uit dit kippenhok

Zodat ik weer ga leven.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Leave a Reply

You have to agree to the comment policy.