Collectief Gezondheid Persoonlijk

Mijn B12-verhaal

B12

Overal tegenaan lopen, onhandig, ‘het zit er wel in maar het komt er niet uit’, niet op woorden komen, spontaan blauwe plekken krijgen, glazige ogen, brandende tong, droog en dunner haar dat ook amper groeit, intense vermoeidheid, lage energie, spierpijn, vaak plassen, wazig zien, spiertrillingen, zeer depressieve gevoelens, oorsuizingen, geluid dat soms weg viel, vervormd geluid, het gevoel alsof je in een roes leeft, zichtbare blauwe aderen op benen, paniekaanvallen..ik was twintig toen deze klachten mijn leven langzaam begonnen te beheersen, die stukje bij beetje opstapelde.

Twee jaar later ging ik de klachten Googlen. Zodoende stuitte ik op een website van een B12-stichting. Mijn ogen werden groot bij het lezen van al die herkenning, want dat was het.

Daarop volgend maakte ik snel een afspraak bij de huisarts. Ik zou dit klusje wel even klaren, dacht ik. Een bloedonderzoek volgde op mijn verzoek, en toen het was afwachten geblazen.

‘Nee mevrouw, de waarde is echt prima’. Hoeveel is het dan? Dat kan namelijk echt niet hoor mevrouw. ‘340’. En wat zijn de onder-en bovenwaarden in dit geval? ‘Onder 300 heb je een tekort’. Daar zit ik net boven? ‘Ja, nja alles boven 300 is goed genoeg’.  Maar ik heb echt een tekort, ik weet het zeker! Ik heb namelijke alle symptomen, die toe te eigenen zijn aan een B12-tekort. Kan ik die injecties echt niet proberen? ‘Sorry mevrouw’.

Zie hierboven het gesprek dat ik met de doktersassistente had naar aanleiding van mijn bloedtest. Dat mijn waarde redelijk oke was volgens de arts, kan volgens de B12-stichting komen doordat ik al enige tijd B12 pillen slikte (al voordat ik dus mijn klachten koppelde aan een B12-tekort), die mijn bloedwaarde weliswaar liet stijgen, maar niet de B12-waarde in het weefselniveau. En dat kan allang klachten geven, wat je dus niet af kan lezen aan een bloedtest. Een weefseltest om B12 te meten is namelijk niet het protocol in de zorg, want deze kost veel tijd en geld. Daarom prikken ze je bloedserum dat een tekort dus niet uit sluit, zoals is gebleken uit verschillende wetenschappelijke onderzoeken.

Mijn reguliere huisarts wilde mij dus niet verder helpen, omdat mijn waarden binnen het protocol paste. Daarom heb ik toen een antroposofische huisartsenpraktijk gebeld, want ik wist zeker dat ik een tekort had en wilde daar een behandeling voor (bij een tekort met neurologische klachten worden injecties op recept toegediend). Bij deze praktijk kon ik snel terecht, en zodoende maakte ik een afspraak bij Dr Bos (geniale man, helaas ging hij snel met pensioen na mijn afspraak (niet door mij).

Dr Bos (Bos & Kelling red.), ontving mij in zijn spreekkamer. Licht nerveus maar goed voorbereid kwam ik binnen. ‘Wat kan ik voor je betekenen’? Hi meneer, bent u eigenlijk bekend met B12? ‘Ja, dat ben ik’. Oke mooi. Nou, ik heb een B12-tekort maar mijn vorige huisarts ontkent het. Ik heb alle klachten die horen bij een tekort, zo had ik vorige week twee zwarte benen. Dat mijn hele benen nu vol bizarre uitstortingen zitten na een zeer lichte val, lijkt mij niet geheel gezond te noemen. Daarbij zie ik vaak enorm wazig, en soms ook niet. Eigenlijk, heb ik alle concrete klachten die bij een B12-tekort horen. En dit is niet wie ik in wezen ben. Nu komt mijn B12 waarde net boven de 300 uit, dus vond de assistente van mijn vorige huisarts dat ik geen tekort heb. Maar ik heb echt alle symptomen. En wie zegt dat mijn tekort niet keldert, want ik las dat je een voorraad hebt, en die van mij is geloof ik langzaam aan het opgaan. Tot slot werken mijn darmen helemaal niet goed – zo heb ik buikpijn vanaf kinds af aan – dus ben ik er vrijwel zeker van dat ik niet genoeg B12 opneem. Nouja, wat ik dus het liefst zou willen, vorderde ik mijn betoog, is heel graag injecties om te kijken of het werkt. Ik wil die echt heel graag.

Korte stilte.

‘Dan gaan we het toch proberen’. ECHT?! O super!!!! ‘Je hebt je zo te horen goed ingelezen. Een B12 tekort is relatief onbekend en geeft zeker veel nare klachten. Jouw klachten kunnen zeker duiden op een tekort. We kunnen kijken of het iets doet, en als het niets doet stoppen we ermee en kijken we verder.’

En zo geschiedde.

Begin

Twee keer per week zou ik een B12-injectie in mijn bilspier toegediend krijgen. Toen mijn eerste injectie in mij werd gezet, dacht ik alleen maar aan hoeveel beter ik mij die dag zou voelen. Dat moest haast wel omdat ik de bron eindelijk aanpakte, en de vitamine rechtsreeks in mij spier gespoten werd.

Maar ik voelde mij niet direct beter. Integendeel zelfs. Een aantal uur dat ik de eerste prik kreeg, werd ik namelijk zodanig moe, dat ik die middag alleen maar kon slapen. De dagen erop werden eigenlijk ook niet beter. Ik was nog meer moe dan normaal, geluid vervormde zich nog meer, alles kwam harder binnen en eigenlijk waren mijn klachten alleen maar erger geworden.

Op de website van die stichting las ik dat als je een ernstig tekort hebt – zodanig dat het neurologisch wordt – de klachten eerst toenemen. Dat is dus een goed teken, want het bevestigt in ieder geval dat je een tekort hebt. En dat ik het tegenovergestelde verwachte, gaf mij alleen maar nog meer bevestiging dat het geen placebo is als het nog ging werken. Het ging namelijk totaal nog niet de richting op die ik wilde ;).

Netjes ging ik twee keer week naar de huisarts om mij te laten prikken door de assistente. Na een aantal weken merkte ik langzaam verschil. Mijn zicht werd scherper, ik maakte niet meer van twee zinnen een zin, mijn ogen werden scherper, en er veranderde veel meer…

Een jaar later had ik een volle bos krullen, was ik een stuk minder moe en had ik eindelijk weer concentratie en focus (wat nou AD(H)D), zag ik weer scherp en had ik geen enkele blauwe plek meer (echt waar). Het was geen quick-fix, maar in verloop van tijd was het zeker 180 graden verschil. In totaal duurde het zo’n vier jaar tot ik echt van alle klachten af was. Wat op zich logisch is dat het langzaam duurt, want je weet niet hoelang je al aan het afbrokkelen bent van binnen. Waarschijnlijk begint zo’n tekort al jaren voordat de eerste klachten zich ontwikkelen. En ik gaf pas aandacht aan mijn klachten toen deze echt heel erg aanwezig waren. Zo was ik als tiener al moe, en had ik toentertijd al last van vage klachten.

Nu

Nu is het 2019, dus zo’n zeven jaar geleden dat ik mijn eerste B12-injectie kreeg. Nu ben ik dertig jaar oud en voel mij fier en kwik. Mijn B12-tekort is verdwenen, en zo ook de bijbehorende klachten. Uiteraard heb ik veel meer gedaan dan enkel B12 injecteren en slikken om te zorgen dat ik sta waar ik nu sta, echter is B12 zéker wel een onderdeel van mijn genezingspakket geweest. En dat is het nog steeds.

Sinds 1,5 jaar woon ik op Bali, en ook hier zorg ik ervoor dat ik al mijn ampullen uit Nederland heb (ik prikte al vrij snel zelf, doordat ik in 2012 ging reizen en wel mijn prikken wilde hebben. Ook dat mocht van Dr.Bos, wat ook geen standaard protocol is. De assistent leerde het mij, en zodoende kan ik nu zelf prikken).

Ik prik nu wanneer ik voel dat ik weer het nodig heb, dat kan iedere maand zijn of iedere week. Het ligt er een beetje aan wat ik gedaan heb en hoe ik mij voel. Als ik moeilijker uit mijn woorden kom en bijvoorbeeld heel lusteloos ben, dan weet ik dat het tijd is voor een prik. Vaak zie ik het ook aan de aderen op mijn benen. Die zijn dan meer zichtbaar omdat er meer bloed wordt gepompt voor energie.

Na een prik word ik altijd beloond. Al na een paar uur krijgt de wereld een glanzende filter en brandt mijn vuurtje weer. Zo kan ik het beste omschrijven wat een gezonde B12 gehalte doet, of beter gezegd: een tekort zorgt er onder meer dat deze filter en het vuurtje verdwijnt.

Ontstaan van een tekort

B12 is onmisbaar voor allerlei neurologische en energetische processen in je lichaam. Het is dus echt een ontzettend belangrijke vitamine voor je lichaam. Vandaar dat een tekort ook ontzettend veel nare klachten geeft.

Hoe komen nou zoveel mensen aan een B12 tekort? Daar zijn verschillende verklaringen voor. Je moet het zo zien: je hebt een B12-voorraad in je lever waar je de rest van je leven mee moet doen. Ondertussen vul je deze ook aan als het goed is, en is er weinig aan de hand. Ook als je dus je voorraad even goed leegrooft, door bijvoorbeeld een periode van ziekte, zal een gezond lichaam dit tekort goed kunnen aanvullen door het uit je voedsel te halen (dierlijke producten vooral).

Als je voorraad op gaat en je neemt geen (voldoende) B12 op, dan wordt het een ander verhaal. Niet iedereen neemt namelijk B12 op uit voeding. Zo geeft een tekort een lage weerstand in het lichaam, waardoor candida kan woekeren wat weer voor een mindere werking van je darmen zorgt. Zo kunnen de darmen steeds minder B12 uit voedsel opnemen. Dan wordt het een vicieuze cirkel, waar je vaak alleen uitkomt door te prikken en/of goede smeltabletten te nemen. En tot die tijd kan je dus allang allerlei vage klachten hebben.

Mijn voorraad is waarschijnlijk op gegaan door anesthesie voor operaties (op vroege leeftijd al), lachgasballonnen (zeer funest voor je B12-voorraad), andere drugs, inentingen, pfeiffer, ijzertekort (kip of ei), veel alcohol en lage weerstand.

Tot slot

In de beginjaren dat ik B12 injecteerde heb ik enorm veel onderzoek naar deze vitamine gedaan, een aantal mensen in mijn omgeving dat ook kampte met vage klachten ingelicht, en ben ik met allerlei B12-experts in contact gekomen. Het voelde namelijk als mijn missie om te zorgen dat B12 luid wordt (h)erkend. Gelukkig gebeurt dat in de afgelopen jaren ook steeds meer (in zowel de reguliere- als alternatieve sector), dus heb ik het overgelaten aan die experts. Wel krijgt het een plekje op mijn website, omdat ik echt niet was waar ik nu ben als ik dit aspect niet had aangepakt. En ik hoop op deze manier anderen met een tekort te kunnen helpen.

Als jij vermoedt dat je een tekort hebt, lees dan dit artikel nog eens om te weten wat je praktisch gezien kan doen. Zoals ik zei is ieder totaalpakket van holistische genezing veel groter en breder dan één factor. Dus pin je nooit vast op één (concreet) element, en vergeet tegelijkertijd ook niet dat dit onmisbaar is voor jouw totaalpakket. Als je een B12-tekort hebt, zal je dus ook andere gebieden moeten aanpakken in jezelf. Tegelijkertijd is het zéker een supergroot puzzelstuk, en dat merk je pas als je deze mist.

 

 

Over Suze

Ik ben Suze, geboren om 08.08 op 31.08.1989, te Breda.

Ik ben een HSP'er, een nieuwetijdsmens, een lichtwerker, een Brabander, een aarde én watertype, een zacht meisje met pit, beeldend en praktisch tegelijk, iemand met een sterke boodschap, maar bovendien: een mens met allerlei perfecties en imperfecties: net als jij.

Ik verwonder mij voor hetgeen wat we niet altijd letterlijk kunnen waarnemen. Ik analyseer er wat op los, en schrijf om de boel te structureren en anderen te inspireren.

Altijd op zoek naar eenheid en verbinding, met authenticiteit en aanwezigheid in het hier en nu. Zodat ik niet ga zweven, maar geworteld blijf. Met de hoofd in de wolken, en de voeten in de aarde.

Hier laat ik al mijn kaarten zien, en nodig jou uit om hetzelfde te doen.

Spread the light.

💙

Leave a Reply

You have to agree to the comment policy.