Collectief HSP Mind

Laat mensen een eikel zijn (want zonder jouw toestemming komen ze niet ver)

‘Geef een ander ego geen toestemming tot jouw hart’

Ik kreeg laatst zo’n fijn inzicht in een droom. En dit wil ik graag met je delen. Want sinds ik dit bewuster voel, ben ik een stuk chiller.

Het is onvermijdelijk: we krijgen allemaal te maken met mensen in ons leven die niet zo aardig zijn, waar je 1. te laat achterkomt. 2. nu nog niet vanaf komt, want het is je baas en je houdt van je werk 3. zelf in te vullen (en ja, je zal zelf ongetwijfeld wel eens vervelend persoon voor een ander zijn (geweest), maar dit artikel gaat om jou. Wat jij kan doen, en leren, wanneer iemand zich achterlijk gedraagt.

Bovenstaande een persoon die zich vervelend gedraagt. Ook wel een eikel genoemd. Waarom weet niemand.

Voorbeeld: een in jouw ogen antisociaal, niet zo’n lief persoon (a.k.a. een eikel), zit op je nek en je voelt je bijna gepest. Op volwassen leeftijd. Het voelt zo oneerlijk. Want jij; jij kan niet tegen onrechtvaardigheid. En jij hebt een gevoelig hart, wat er voor zorgt dat deze onaardige persoonlijkheid jou keer op keer pijn kan doen. Toch?

Niet helemaal waar. In bovenstaande woorden ligt de verantwoordelijkheid bij de ander. De ander die jou pijn doet, en als hij/zij stopt, stopt jouw lijden. Terwijl daar exact het addertje zit. De verantwoordelijkheid ligt namelijk bij jou. Natuurlijk, het kan hard binnenkomen zeker als ook hoogsensitief bent.Maar Jij kiest er voor om er iets mee te doen, om het binnen te laten komen. Hoe groot je hart ook is, jij hebt de sleutel er naar toe. En jij hebt altijd de keuze of je deze sleutel aan dat onaardige persoon geeft, om in je hart te komen. Ook al heb je dat eerder gedaan, omdat je dat toen wilde (bijvoorbeeld in een liefdesrelatie), of je wist niet dat je het deed, dan kan je te allen tijde besluiten per direct de sleutel terug te pakken en zelf weer de verantwoordelijkheid te nemen. Dan kan dit onaardige persoon blijven doen wat hij wil, terwijl jij er niet meer onder lijdt.

Droom

In mijn droom was ik woest op iemand, die keer op keer een mes in mijn rug stak. Diegene deed steeds iets, waar ik overstuur van werd. Niet één, twee maar wel een paar keer. En telkens was ik boos, en flipte ik tegen deze persoon (dit is nog steeds in die droom).

Toen zag ik de woorden: laat ze je pijn doen. Het stond ineens zo in beeld. In het engels ook: let them hurt you, stond er met grote letters in beeld, haha.

Dit klinkt eng, maar het kwam heel rustig in beeld, als een soort bescherming vanuit het hogere. In ego taal, zodat mijn ego ernaar luisterde (vertaalt in hartentaal: laat ze, jij hebt de sleutel tot je hart o.id.).

En toen werd ik chill. Ik bleef staan en haalde mijn schouders op. Diegene die mij zo in die droom eerder boos maakte probeerde mijn blik te vangen,  en ik draaide me rustig om als reactie. Want ik had helemaal geen zin meer om te vechten – want dat kost veel te veel energie. In de verte zag ik dat deze persoon verbaasd keek, want diegene had niks meer om mij te kutten. Het steken stopte dus ook.

Nah, als deze droom geen inzicht gaf! En dit geef ik graag door.

Toestemming

Wat ik eerder leerde, en nu echt diep heb gevoeld: als je iemand of iets geen toestemming geeft, kan je eigenlijk nooit lijden ervaren (niet verwarren met pijn). Zonder jouw reactie, die vaak uit het gekwetst innerlijke kind komt, kan het jou namelijk in de kern niks doen. Dus het is niet de persoon of situatie die jou laat lijden, maar jouw reactie/toestemming erop.

Ik leerde van mijn droom niet letterlijk; laat mensen je maar steken. Maar meer LAAT ZE (en geef geen reactie, loop door). Nu wist ik dat in theorie wel. Maar door de woorden: laat ze je pijn doen, krijg ik niet de vechtreactie. Geen opborrelend, onrustig gevoel vanuit de buik. Je zegt dan eigenlijk in egowoorden, laat ze mij maar pijn doen (laat ze maar). Laat ze maar een klootzak zijn. Dat doet a. het minst pijn grappig genoeg (het steken stopte zelfs acuut in de droom), en b. dan blijft je ego ook in zijn mandje, want jij geeft hem de opdracht om niks te doen. Ook je innerlijk kind blijft lekker in je buik, want die laat je al helemaal geen reactie geven. Jouw kind mag veilig in jouw kangeroobuik blijven, waar het nooit geraakt maar enkel geheeld kan worden (en af en toe eruit om te spelen, is ook heel gezond).

Hogere zelf

Natuurlijk hoef je niet stoïcijns door het leven te gaan. Maar, er is echt ontiegelijk veel ruimte tussen leven als een antisociale robot, en als een overgevoelig, onbeschermd innerlijk kind.

In het midden is jouw Hogere zelf. Die zelf bepaalt wat hij/zij voelt. Want hij/zij heeft geen oordeel, enkel een groot hart.

De Ikken-bus. Illustratie uit het boek: ik (k)en en mijn Ikken (zie, ik verzin het niet dat je verschillende Ikken hebt).

Jouw hogere zelf voelt wel pijn, maar neem lessen mee en lijdt niet. Want: pijn is natuurlijk, lijden niet. Laat hem of haar aan het stuur, en de koers bepalen. Je innerlijk kind in je buik. Je ego in zijn mandje, tenzij je hem/haar echt nodig hebt (in gevaarlijke situaties), en al je andere Ikken in de bus. Zij mogen ook af en toe rijden heus (het is best gieren om je kind achter het stuur te zitten, niet op een drukke weg pls!), maar laat alsjeblieft je Hogere Zelf de route bepalen en jou zo echt beschermen. Want daar kan je altijd op vertrouwen. En dan zal je veel sneller uit een situatie komen, doordat je meteen bij de kern komt en dat verwerkt. Zonder al die ego-buitenlagen.

Pijn als kompas

Laat iemand maar achterlijk doen. Laat ze maar lachen. Laat ze eikelen. Nodig ze niet uit, laat ze vooral buiten je bus. Neem je lessen mee, schrijf ze op, huil zolang, en rijd door. Want jij zit aan het stuur liefje, en het is jouw reis.

Als je vervelende mensen eikels laat zijn, zullen ze gauw afdruipen. Zonder jouw toestemming is het een half verhaal, en dan zoeken mensen wel weer iemand anders die zich gek laten maken door een ander. Dus dan trek je als vanzelfsprekend minder of geen eikels meer aan 🙂 (tenzij het nog een les is, om te kijken hoe jij reageert op deze horden. Laat je je stoppen? Of loop je er langs/spring je eroverheen

Bovendien als iedereen stopt met onnodig lijden, en we allemaal ons ego-keffertje lekker in het mandje laat, zal dat onze aarde ook helpen. Want die is ook half vernietigd door te veel ego.

Het is tijd voor jou. Tijd voor ons. Voor leven vanuit gevoel. Zonder lijden. En waarin we pijn gebruiken waar het voor bedoeld is: als een kompas en om te leren.

Dus:
Laat vervelende mensen eikels zijn, en doe er niet aan mee. Het zegt alles over hoe diegene is. En aan jouw kant laat je zien hoe jij bent. Wees jouw medicijn, en ga dus niet vervelende mensen kopiëren. Wie ze dan ook moge zijn.

PS: ik weet niet of iemand mijn droom een beetje begrijpt. Het is wellicht wat vaag. Ik heb geleerd uit mijn dromenboekje dat zelfs hele enge dromen (over de dood bijv) vaak iets positiefs betekenen (zoals een nieuw begin). En er is geen goed of fout op aarde. Daarom kreeg ik zo’n chill gevoel over deze droom (en tijdens mijn droom, je gevoel in de droom is ook een belangrijke boodschap). Het is dus nooit letterlijk! Ik heb ook weinig mensen op dit moment in mijn leven die mij keer op keer in de rug steken (want die bonjour ik natuurlijk de deur uit), dit ging duidelijk over iets uit het verleden.

En het kan met kleine dingen werken, om te denken: laat ze maar. En ego; laat ze maar ons PIJN doen (waar het ego zo bang voor is). Want echt (lang en diep) pijn doen zullen mensen toch niet zo gauw doen. Het is eerder het lijden, en de wond in jou dat zo pijn doet.

Heb jij ook iets aan je dromen? Haal je er boodschappen uit? Ik ben benieuwd!! Laat het hieronder achter als je wil :)). Hooi

Lees ook:

Jan Geurtz over lijden en pijn

 

 

Over Suze

Ik ben Suze, geboren om 08.08 op 31.08.1989, te Breda.

Ik ben een HSP'er, een nieuwetijdsmens, een lichtwerker, een Brabander, een aarde én watertype, een zacht meisje met pit, beeldend en praktisch tegelijk, iemand met een sterke boodschap, maar bovendien: een mens met allerlei perfecties en imperfecties: net als jij.

Ik verwonder mij voor hetgeen wat we niet altijd letterlijk kunnen waarnemen. Ik analyseer er wat op los, en schrijf om de boel te structureren en anderen te inspireren.

Altijd op zoek naar eenheid en verbinding, met authenticiteit en aanwezigheid in het hier en nu. Zodat ik niet ga zweven, maar geworteld blijf. Met de hoofd in de wolken, en de voeten in de aarde.

Hier laat ik al mijn kaarten zien, en nodig jou uit om hetzelfde te doen.

Spread the light.

💙

(2) Comments

  1. Erg mooi artikel. Helemaal gelijk. Mensen kunnen je in feite niks aandoen, daar we zelf toestemming voor verlenen. Mooie boodschap niet voor iedereen te begrijpen, maar denk voor veel hsp’ers een lichtpuntje.

    Liefs Paula

    1. Dankjewel, dat is lief!!!! Fijn weekend X

Leave a Reply

You have to agree to the comment policy.