Reportages, Spiritueel

Kambo: de opkikker uit het Amazonegebied

‚ÄėTerwijl Armand het laatste stipje gif aanbrengt, voel ik een immense kracht mijn lijf binnen stromen.”

Sinds zeven jaar doe ik af en aan een Kambo-behandeling. De meeste mensen aan wie ik dit vertel kijken me met opgetrokken wenkbrauwen aan. Als ik dan uitleg hoe zo’n sessie er al kotsend aan toe gaat, hangt er vaak een vraagteken boven iemands hoofd. Een medicijn uit het Amazonegebied, is namelijk een ver-van-je-bed-show. Want waarom zou iemand vrijwillig gif tot zich nemen van een gek Amazone-kikkertje?

Het medicijn uit de Amazone
De groene boomkikker Pyllomedusa Bicolor leeft in het Noordwestelijke deel van het Amazone-regenwoud. Vanwege zijn hoge toxiciteit heeft de kikker geen natuurlijke vijanden. Vanwege het gebrek aan vijanden zijn deze boomkikkers talrijk.

Pyllomedusa Bicolor. © Azarius

Kambo,¬†campu,¬†sapo¬†en¬†vacino da floresta¬†zijn allemaal namen voor de wasachtige afscheiding die deze boomkikker uitscheidt via zijn huid. Inheemse volken kennen het ritueel waarbij deze afscheiding wordt toegediend door een medicijnman of sjamaan. Het gif dat door de heilige boomkikker geproduceerd wordt, wordt gebruikt¬†bij een¬†reinigingsritueel. Met dit ritueel denken zij dat de kikker de mens geestelijk en¬†lichamelijk kan helen. Het idee is dat je je tijdens de kikkersessie ontdoet van je¬†‚Äėpanema‚Äô ‚Äď dat wat je als mens hindert om jezelf te zijn.¬†Voor dit verslag gebruik ik de term Kambo.

De inheemse stamleden of de Sjamaan gaan op het gezang af van de kikkers in bossen. Dit doen ze meestal ‚Äôs nachts. De Pyllomedusa Bicolor wordt met touwtjes vastgehouden zodat ze hem kunnen ‚Äėmelken‚Äô. Hoe meer je hem aait, hoe meer afscheiding er komt. Na het melken wordt hij teruggezet in het bos. Deze afscheiding wordt verzameld op een stuk hout, waarop het droogt en daarna kristalliseert. Zo wordt het bewaard en naar andere landen getransporteerd.¬†¬© Kambomedicina.com

Naast Kambo zijn er meerdere inheemse geneesmiddelen bekend, zoals het meer bekende Ayahuasca. Anders dan bij Ayahuasca maak je geen trippende reis tijdens deze ceremonie. Ofwel, het is geen visueel entheogeen. In de meeste gevallen zal iemand tijdens een Kambo-sessie geen visioenen of hallucinaties krijgen.

Vanwege het overgeven klinkt Kambo vaak weinig uitnodigend voor vele mensen. Een medicijn uit het Amazonegebied waardoor je gaat kotsen tot je maag leeg is, dat klinkt niet heel aanlokkelijk. En zoiets werkt toch niet? Toch ervaar ik na een sessie een meer helder en rustig gevoel. Ook vrienden die ik heb weten over te halen, merkten verschil. Sommige lichamelijke klachten verdwenen zelfs naar de achtergrond. Sjamanen geloven dan ook dat het achter elkaar herhalen van een Kambo-ritueel zelfs zou kunnen leiden tot het genezen van ernstige fysieke klachten en aandoeningen.

Zo zijn er¬†onderzoeken¬†in en buiten het Amazonegebied die menen dat de Kambo een zeer gunstige invloed heeft op allerlei aandoeningen, waaronder darmproblemen, galstenen, nierstenen, reumatische aandoeningen, verslavingen, depressiviteit en angsten.¬†De Italiaanse wetenschapper Vittorio Erspamer schreef dat deze afscheiding een ‚Äėfantastische chemische cocktail met potenti√ęle medische toepassingen, onge√ęvenaard door enig ander amfibie‚Äô bevat. Geweldige omschrijving, vind ik, maar wat houdt dit op praktisch gebied in?

Willy en Armand
Net als Ayahuasca heeft het Kambo-ritueel inmiddels het Westen bereikt. Je hoeft dus geen verre reis naar het Amazonegebied te maken om een sessie bij te wonen.

Het Kambo-ritueel, wat ik al jaren onderga, wordt in Amsterdam gehouden in het huis van een Nederlands echtpaar. Willy en Armand zijn in contact gekomen met een sjamaan toen zij jaren geleden naar Brazili√ę op vakantie gingen. Deze sjamaan kwam onder andere naar Europa om deze rituelen op Westerse mensen uit te voeren.¬†Onder hen dus¬†Willy en Armand.

Willy en Armand op vakantie in Brazili√ę (2011).

                                                  

Kambo is gebaseerd op het principe van overdracht van energie uit de sjamaan naar de persoon die de behandeling ontvangt. De inheemse mensen kennen verschillende manieren om Kambo te geven en iedere stam heeft zijn eigen rituelen ontwikkeld. Het Westen kent ook andere rituelen. De sjamaan van wie Willy en Armand hun Kambo krijgen, is nu verhuisd naar Belgi√ę, waar hij de rituelen voorzet. Zij hebben jaren met deze sjamaan gewerkt en hierdoor goed inzicht gekregen hoe het ritueel in zijn werk gaat. Daarom hebben ze besloten¬†om zelf Kambo te geven. Hoewel het altijd¬†leuk was om de¬†Braziliaanse sjamaan in je bijzijn te hebben, zijn Willy en Armand ook fantastische begeleiders.

De verwelkoming met de broodnodige emmers bij Willy en Armand in de woonkamer.

De sessie
Voor elke Kambo-sessie ga ik altijd licht nerveus naar Amsterdam-Oost, op naar de kikker. Het is alsof ik thuiskom bij het Amsterdamse echtpaar. De opkomst verschilt per keer. Zo heb ik een sessie met twintig mensen bijgewoond, maar soms was ik er met maar één ander iemand. Deze keer nam ik mijn vriend mee, die foto’s maakte tijdens de ceremonie.

Iedereen wordt warm verwelkomd met een kopje thee in de woonkamer. Deze keer zijn het een stuk of tien mensen die meedoen. De reden om Kambo te nemen, kan enorm vari√ęren. De √©√©n probeert¬†zijn drugsverleden recht te zetten, de ander wil ‚Äėeen mooie ervaring opdoen‚Äô. Weer een ander heeft een chronische darmontsteking en merkt veel baat te hebben bij het kikkergif. Voor allen geldt dat¬†Kambo veel voor hen betekent, zowel op fysiek als mentaal gebied.

Na de voorstelronde legt Armand voor de beginners uit wat Kambo is en hoe het ritueel gaat plaatsvinden. Ik hoor het mij reeds bekende verhaal op de achtergrond. Terwijl de één nerveus om zich heen glimlacht, sluit de ander zijn ogen. Iedereen bereidt zich anders voor.

Nadat de volgorde van deze sessie is bepaald, giet iedereen zijn glas bij met water. Het is de bedoeling om vooraf flink veel water te drinken, aangezien je dit nodig hebt om goed over te geven, anders krijg je krampen. In combinatie met het water dat wordt gedronken, vindt er ‚Äď zo wordt gezegd ‚Äď een ‚Äėalchemistische transformatie‚Äô plaats waardoor oude gifstoffen het lichaam zouden verlaten.

De Kambo-booth van Armand. Hier bereidt hij de Kambo.                                            

Armand zit aan zijn tafel aan de andere kant van de kamer, waar hij alles heeft uitgestald om een ceremonie plaats te laten vinden. Het gif, de stokjes, een waxinelichtje. Het is een Kambo-booth. Hij roept mij om plaats te nemen op de stoel en zo begint het ritueel.

Kiss the frog
Je wordt geprikt met een gloeiend houten stokje om op die manier toegang te geven tot het lichaam via het lymfestelsel. Er worden vijf gaatjes in mijn linkerbeen gebrand. De hoeveelheid van de gaatjes die iemand krijgt, varieert in overleg. Vrouwen krijgen er meestal minder. Vijf voor vrouwen, zeven voor mannen is een beetje de standaard. Ik heb er ook wel eens zeven gehad, maar meestal doe ik er vijf. Dat werkt voldoende voor me. Bij mannen branden ze overigens in de bovenarmen, bij vrouwen de benen. Zo is (hier) de traditie. Dit kan alleen ook verschillen. Zo heb ik wel eens iemand met twintig gaatjes op zijn rug gezien.

Armand prikt met een gloeiend stokje in mijn huid. Dit is best pijnlijk.

De gebrande puntjes zien eruit als kleine stipjes en hierop wordt het gif gelegd. Terwijl Armand het laatste stipje gif aanbrengt, voel ik een immense kracht mijn lijf binnenstromen. Het voelt als woest vuur dat door mijn lichaam wordt verwelkomd. Ik voel dat mijn hoofd loeirood is en mijn hart overuren slaat in mijn keel. Dit gevoel is overeenkomstig met het nemen van poppers. Het is ook niet heel vervelend, vind ik.

Op de gebrande puntjes wordt de Kambo gelegd. Daarna wordt er met water besprenkeld, zodat het gif sneller wordt opgenomen.

Ik krijg een emmer mee en ga op een dekbedje liggen. Op de achtergrond begint Armand zachtjes een Kambo-nummer te zingen. Dit hoort ook bij het ritueel. Geen idee wat ze zingen, maar het klinkt wel aangenaam. Ik word snel misselijk en begin over te geven. Vervolgens blijft ik wel een halfuur overgeven, iets wat verschilt per sessie. Ondanks dat ik het vaak gedaan heb, blijft het niet fijn om als een soort spons uitgeknepen te worden. Maar ik bedenk me steeds dat daarmee vele gifstoffen mijn lichaam verlaten, en met die kracht lukt het altijd wel.

Tijdens deze sessie raken mijn lippen, ogen en hoofd opgezwollen terwijl mijn klieren zich leegpompen. Ik voel buikkrampen en heb het gevoel ook te moeten huilen. Maar ik doe het niet, want ik blijf maar overgeven. Geen tijd voor huilen. Met een gezonde dosis aan zelfmedelijden ga ik liggen en kerm tegen mijn vriend dat hij niet naar me mag kijken. Als je trouwens een opgezwollen hoofd krijgt, schijn je de Kambo volledig omarmd te hebben (‚ÄėKiss the Frog‚Äô). Is het in ieder geval ergens goed voor, want je krijgt namelijk het meest lelijke hoofd¬†ever. Mijn vriend ging maar weer mijn emmertje wisselen, want ondertussen had ik alweer een kwart emmer volgekotst. In totaal gaat er wel een driekwart emmertje doorheen, denk ik.

Nadat ik mijn laatste restje kots moeizaam eruit gegooid heb, krijg ik het koud. Uit ervaring weet ik op dat moment dat het overgeven voorbij is, en dat het nu wachten is tot mijn lichaam zich herstelt. Dit hele proces van gaatjes branden tot als een zielig hoopje mens onder een dekbedje liggen, duurt bij mij ongeveer een uur. De een heeft wat langer nodig dan de ander.

Als een uitgewrongen handdoek loop ik naar de keuken waar we een kopje soep krijgen. Het is gebruikelijk om na een Kambo-sessie soep te nuttigen, omdat je veel zouten verloren hebt. Ondanks dat ik een half uur geleden nog niet aan eten moest denken, giet ik nu wel drie smakelijke koppen naar binnen.

Ik ga even in de zon zitten en hoor hoe anderen deze sessie ervaren hebben. Waar de een het heel lastig had, ging de ander er fluitend er doorheen. Voor mij een soort bewijs dat het echt voor iedereen wat doet wat er op dat moment gedaan moet worden. Iedereen krijgt hetzelfde gif, en iedereen kreeg deze keer vijf gaatjes.

Na de sessie
Na de sessie voel ik me super helder. Ik ben moe, maar voel me echt schoon en gereinigd, al klinkt dat voor sommigen vast gek na een half uur overgegeven te hebben. Maar ik voel alsof elke klier zich ontdaan heeft van troep. Ik ervaar nieuwe energie die mijn lichaam binnenstroomt en mijn hoofd begint op te klaren.

Ook de dagen erop ervaar ik een verlichting. De donkere wolken zijn als het ware verdreven. Ik merk dat ik me positiever verhoud tot mijn problemen en ik me weer krachtig voel. Ik gun mijn lichaam de rest van de dag tijd om te herstellen en dat wordt de dagen erop beloond. Ik voel me weer mentaal en fysiek sterker. Ik stel dingen minder uit en voel me dichter tot mijn intu√Įtie. Alsof mijn intu√Įtie en ik elkaar weer flink de hand hebben geschud. Zo daar ben je weer, dag ego! Mijn lichaam en geest zijn gereset. Ik voel het. Ik ben dankbaar voor de Kambo en bedenk me, net als elke maand, dat ik echt vaker moet gaan. Maar bedenk me dan dat een sessie wel weer komt als het nodig is, en ik dit dus niet hoef te plannen. Ik kijk naar de Kambo-gaatjes op mijn been en voel geluk en een groot respect naar het medicijn.

Ja, deze Kambo was heftig, maar voelde goed. Het verschilt per keer hoe de sessie is. Het ligt aan je emotionele en lichamelijke gesteldheid. Als jij elk weekend drugs neemt, zal je Kambo heftiger ervaren dan wanneer je geen drugs of drank neemt. Zo vertelde Willy dat een persoon die verslaafd was aan drugs, wel eens zwart gal had gekotst. Dat vond ik best ranzig om te horen, gal hoort geel te zijn namelijk.

Effect
In de weken na de sessie merk ik dat ik alerter ben, meer energie, een goed humeur, verbeterde weerstand heb en me beter kan concentreren. Maar het ligt er aan hoe je met je lichaam omgaat. Kambo is geen vrijbrief om elke dag een cocktail aan drugs te nemen. Het is een duwtje in je rug. En met hoe meer respect je ermee omgaat, hoe beter het werkt, is mijn ervaring.

Ik ben in ieder geval erg onder de indruk van dit medicijn. Een medicijn dat door de aanwezigheid van negen peptiden een van de sterkste, natuurlijke manieren is om ons immuunsysteem te bekrachtigen: daar kan wat mij betreft geen groene smoothie tegenop.

 

 

 

 

7 thoughts on “Kambo: de opkikker uit het Amazonegebied

  1. Hallo Suze,
    Ik heb je mooie artikel ove Kambo gelezen nadat ik mijn eerste Kambo ervaring heb gehad. Ik woon in Amsterdam en vind het fijn om eventueel een adres te hebben voor Kambo wat dichterbij huis is. Ik ben op zoek gegaan naar Armand maar kon niets op internet vinden. Zou je zo vriendelik willen zijn om contact gegevens naar mij te mailen?
    Alvast bedankt!
    Mvg,
    Cahit Olmez

  2. Hallo Suze,
    Dank voor het delen van je ervaring.
    Mooi verwoord.
    Graag ontvang ik de gegevens van jouw kambo adres. Zou je mij dat willen sturen?
    Alvast dank!!

    1. Hi Cindy!

      Ze zijn helaas ermee gestopt! Maar iemand anders heeft het overgenomen, wel bij jou thuis. Als je interesse hebt daarin stuur me even een privéberichtje of mailtje. Anders heb je ook het kambo-huis of andere mensen die het doen, maar is wel prijzig geloof ik! Hoor het wel!

  3. geweldige blog! thanks voor het delen ik heb nog geen ervaring met kambo, wel met ayahuasca maar je hebt prachtig geschreven!

Leave a Reply

You have to agree to the comment policy.