quarantaine tips thuiswerken

Hoe werk je met je innerlijke wereld (juist tijdens deze quarantaine)?

Wereldwijd maken we een pandemie mee, waarbij velen van ons in quarantaine zitten. Een rondje internet geeft mij informatie dat veel mensen deze tijd – begrijpelijkerwijs – zich sneller vervelen, down en futloos voelen. Want nu ritme, structuur en regelmaat sneller weggevallen, ontstaat er veel ruimte. En velen lijken het lastig te vinden om in deze ruimte hun innerlijke stem te horen.

Nu de wereld 180 graden gedraaid lijkt te zijn, voel ik dat het juist nu meer tijd is dan ooit om met elkaar verbonden te blijven. Dit begint altijd bij jezelf.

Meer dan ooit wil ik dan ook mijn eigen beste vriendin zijn. Mijn innerlijke wereld omhelzen zonder mij gehaast, of raar te voelen. Ik zeg meer dan ooit, omdat afgelopen jaren uit mijn leven in het teken staan van deze manier van mijzelf omarmen. Dit was nodig om mijzelf helemaal uit elkaar te halen, en zodoende ook weer in elkaar te zetten. Om ieder stukje te begrijpen, verstaan en te horen. Na een proces van voelen, pakte ik door met een nieuwe stukje ik. Zo bouwde ik een nieuwe fundering voor mijzelf, die mij daadwerkelijk dient. Een fundering waarop ik gedijd. Door deze processen tijdens mijn innerlijke reis, leerde ik ook te worden wie ik diep van binnen altijd al was. Écht te luisteren naar mijn behoeften, om te worden wie ik daadwerkelijk ben. Om weer een balans te vinden tussen geven en nemen. En daar was tijd voor nodig. Tijd die ons nu allemaal in de schoot geworpen wordt.

Flasbackie

Even een flashback naar mijn 23jarige ik. Door vanaf die leeftijd steeds meer van mijn kern weg te lopen, kreeg ik toentertijd meer dan ooit drama en vervelende situaties in mijn leven. Ik leefde veel in mijn schaduwkanten en was verwijderd van mijn authentieke zelf. Logischerwijs trok ik daardoor mensen aan die naar mijn mening ook geen échte connectie met zichzelf hadden (met alle gevolgen van dien), en ik was  ook niet altijd aardig naar mijzelf toe. Lang verhaal kort; ik zat in het donker en was helemaal niet wie ik volledig ben. Ik leefde vaak vanuit buitenlagen, net zoals iedereen dat leek te doen in mijn omgeving/tijd. Was ik toch mijzelf, dan werd ik niet begrepen. Vaak ook niet volledig door mijzelf.

Dat was geen fijne tijd. Toch ben ik dankbaar voor deze periode, omdat ik deze nodig had om mijn schaduwkanten te herkennen en ermee leren te werken, want daar zit (oude) pijn en de groei. Ook zaten er lichtpuntjes in het donker, en leerde ik ondanks de duisternis deze te omarmen. Verder was het ook niet alleen maar kommer en kwel, en zijn er ook mensen uit die tijd, die nog vrienden zijn of juist betere vrienden zijn geworden.

Bovenal leerde ik vooral wie ik níet was en wilde zijn, en ging zodoende verder op mijn pad om later erachter te komen wie ik dan wel wilde zijn en daadwerkelijk ben. Uiteraard heeft het loswurmen van mijzelf uit mijn oude jas de nodige moeite gekost, omdat het voor mij letterlijk een verschuiving betekende van het oude naar het nieuwe. En dat ging absoluut niet zonder slag of stoot.

Er was tijd nodig om mijn oude en nieuwe wonden te likken. Om oude verborgen, stoffige delen van mijzelf te ontdekken en weer tot leven te roepen. Er was tijd nodig om erachter te komen hoe ik in elkaar stak, waar ik pijn had, waar mijn behoeften en grenzen lagen. Véél tijd die over ging op ruimte, want het was geen proces meer. Het werd mijn nieuwe leven. Waarin ik tot op de dag van vandaag door ga met onderzoek naar wat er nog geheeld mocht worden.

Hermit

Ruimte voor jezelf te nemen, wordt door sommigen een hermitperiode genoemd. Anderen noemen zichzelf een kluizenaar of zelfs ‘mensenschuw’. Sommigen vinden het een eenzame, depressieve ‘Losertijd’. Ga je een keer met jezelf aan de slag, geef je deze tijd en idem dito jezelf deze harteloze termen. Niet doen.

Ik noem die ruimte zelfliefde en bescherming, om mijzelf beter te maken. Te werken met mijn innerlijke wereld, zodat ik kan schenken uit een volle kop. Zodat ik processen bewust meemaak, en dan kan doorgeven. Helen, helen, helen en doorpakken in zachtheid. Hier is niet alleen tijd voor nodig, maar ook moet moed, zweet, tranen, gekrijs, reflectie en een portie doorzettingsvermogen. Terugval, en jezelf weer bij elkaar rapen. Je eigen coach en coachee zijn. Niks geen Loser. Zeker geen saai leven, en mensenschuw zou ik mijzelf ook niet noemen. Nu, meer dan ooit, voel ik mij verbonden met mens, dier en natuur. Ik voel zoveel liefde en ik maak makkelijk verbinding met mensen die resoneren. Dat had ik altijd wel, maar des te meer nu ik zelf zo verbonden ben met mijn kern. Daardoor ben ik ook gereserveerd geworden, maar juist ook meer flexibel omdat ik mijn grenzen (en die van een ander) nu makkelijk (h)erken en er rekening mee houd. ZelfLiefde Ten Top. Eerst jezelf, dan de rest. En die rest heeft er ook baat bij, en idem dito voor hen. Als je uit liefde rust, ruimte en tijd voor jezelf neemt, dan heeft dat ook een gunstig effect op je omgeving. Dat zij dat ook mogen doen, bij jou en bij anderen, en vice versa.

Dat gereserveerde, veel op jezelf zijn zie ik juist als Leven. Het leven aangaan, en hierbij verantwoordelijkheid nemen voor onze individuele en collectieve heling: is dat niet precies waarvoor we hier op aarde zijn?

Ik blijk niet de enige die zulke hermit-/genezingsperioden bewust aangaat, en daar nog van geniet ook. Als je even een rondje internet doet, zie je (naast mijn website) hoeveel blogs/artikelen/platforms er gaan over zelfliefde, grenzen bewaken, transformatie, helen en te worden wie je bent. Er lijkt meer vraag dan óóit voor (collectief) innerlijk werk/connectie/transformatie. En nu we allemaal thuiszitten deze quarantainetijd, dankzij het collectief huisarrest van Moeder Aarde, blijkt de vraag al helemáál enorm. Want nu, nu moeten we wel :). En velen wíllen het nu ook.

Deze tijd lijkt dan ook een uitgesproken kans om met deze planeet, haar bewoners en onze eigen natuur te verbinden. Grote kans dat wanneer je dit leest, je dat ook wil. Alleen Hoe je dat dan precies doet, is voor veel mensen een vraag zonder antwoord. Terwijl deze Hoe (dit is gewoon Nederlanders bedoelt) het belangrijkst is, en niet de Wie, Wat, Waar en Wanneer en Waarom (want duh, de tijd waarin we massaal de pedalen verloren zijn en steeds meer onze innerlijke stem verwaarlozen, werkt klaarblijkelijk niet. Da witte we nu allemaal wel).

Mijn hart maakt dan nu ook een sprongetje (lees: springt dan ook bijna uit mijn borstkas), dat nu eindelijk de tijd aangebroken is waarin we allemaal ruimte krijgen en waarin innerlijk werk als even belangrijk wordt gezien als extern werk :).

Hoe dan?

Zie deze tijd als een transformatie. En transformeren kost tijd, neem die tijd ook. Benut de ruimte die nu ontstaan is, want juist nu is het zo’n mooie kans omdat die tijd ons op de schoot geworpen wordt.

Wanneer er veel emoties omhoog komen, waarbij je je misschien heel angstig of depressief voelt, kan dit een teken van jouw onderbewustzijn zijn dat je mag helen, en ‘het aan wil gaan’. Juist nu mag je je bedenken dat je emoties waardevol zijn, en er absoluut mogen zijn. Sterker nog: deze zijn je transformatiezaadjes, je innerlijke stem en je gids voor je innerlijk werk.

Hoe vind je dan die stem? 

Bij dezen persoonlijke & fijne tools om je innerlijke stem te herkennen en te verstaan:

  • Weet dat emoties omhoog komen van jou zijn, en dus niet per se iets te maken heet met het virus. Het kan wel, maar grote kans dat er nu ook veel oude stukken omhoog komen van jouw persoonlijke proces.
  • Verbind met je emoties, zodat je ze kan verwerken. Ga bijvoorbeeld alleen op je bed liggen, of alleen een rondje lopen.

Hoe je ermee werkt:

 

  • Grote kans dat wanneer je ruimte aan jezelf geeft en stil bent, emoties vanzelf omhoog komen. Laat alles er zijn. Verdriet, frustratie, depressie: it’s all ok. Het is ook helemaal oke wanneer er weinig komt.
  • Mocht je echt niks voelen: dat is ook helemaal oke. Dan is dat ook een staat van zijn (voor dit moment). Dat ben je misschien geblokkeerd, en zit je te veel in je hoofd. Dit is een indicatie dat je juist meer mag gaan oefenen met voelen en innerlijke heling júíst ontzettend nodig is. Denk dus niet dat dit niet voor jou is, want wie niet voelt is niet verbonden en zal zodoende geen authentiek leven leven. Het is leeg. En onder die leegte zit een scala aan emoties en onverwerkte situaties, die schreeuwen om aandacht en liefde van jou!, zodat het kan genezen. Dus blijf proberen! Blokkades kunnen te allen tijde geheeld worden.
  • (door)Voelen, voelen en voelen. Huil, zin, dans: alles wat er nu komt is goed. Ook als je muisstil en bevroren op bed ligt. Als er niks komt, blijf dan wat langer liggen. Frustratie is ook een emotie. Stilte ook. Leegheid ook. Het is de kunst de lagen eronder te vinden, en hoe meer jij de tijd neemt hoe meer je ze zal vinden. Haal goed adem, door je neus en uit via je mond. Hierbij kan je edelstenen gebruiken en je handen op je lichaam, bijvoorbeeld op je buik leggen.
  • Begeleide mediatie en/of yoga, kunnen helpen om goed bij je emoties te komen en alles weer te laten stromen. Onderschat ook muziek niet. Haal eens een oud album uit de kast, dat je misschien luisterde toen je (nog wel) een emo-tiener was. Emoties verzekerd!
  • Schrijven kan ook fijn zijn, zeker als je emoties wil onthouden. Schrijf of teken wat er in je op komt en dit hoeft natuurlijk niet mooi te zijn, het gaat om dat je het onthoudt en/of uit je lichaam haalt.
  • Verbinding met andere mensen is ook fijn voor je eigen verbinding (met je emoties/innerlijke zelf). Via social media (Instagram/facebook bijvoorbeeld HSP/lichtwerkersgroepen) kan je connecten met gelijkgestemden, maar ook met je fysieke vrienden/buren/kennissen. Door je zorgen te delen, delen zij misschien ook hun zorgen en die connectie en openheid verbindt. En door connectie te maken met anderen, echte connectie, zul je zelf ook meer verbonden voelen met jezelf en vice versa.
  • Stop met tobben. Uit je hoofd, in je gevoel. Want in je (onder)gevoel liggen jouw emoties en behoeften. Hiervoor kun je een piekerkwartier/half uur inlassen. In deze tijd mag je van jezelf piekeren, en daarna zeg je stop. Hoe groot je probleem nog blijkt te zijn. Stap uit die hamstermolen en houd nog wat gepieker tegoed voor je volgende piekermoment. Het helpt ook om te bedenken dat de uitkomst hetzelfde is, als je veel blijft herhalen in je hoofd, en dat het vastlopen dus geen zin heeft. Hierbij kan je visualiseren dat je uit een hamstermolen stapt, of de radio uitdoet waarin je gedachten hardop worden uitgesproken.
  • Probeer niet alles in een keer te willen voelen, of begrijpen. Misschien vind je het zelfs wel fijn om een eindtijd te geven aan je voelproces. Als je voor je gevoel klaar bent voor nu, en je hebt nog niet geschreven, is het fijn om af te sluiten met een korte samenvatting. Wat voelde je? Wat gebeurde er en wat niet? Wat vond je fijn? Waar ben je dankbaar voor. Dit kan je meenemen naar de volgende keer :). Of misschien wil je helemaal niks schrijven en ben je even helemaal leeg/opgelucht (bijvoorbeeld door enorme huilbuilen, of lekkere yoga), dat is OOk Oke.
  • De kunst is om dit te blijven herhalen. Uiteindelijk zal het net zo normaal worden als tandenpoetsen en zul je je (nog) meer verbonden voelen met jezelf, je innerlijke wereld en je uiterlijke wereld :)).

Conclusie

Het zijn rare tijden. Tegelijkertijd is het ook een mooie tijd voor veerkracht, zelfredzaamheid en verbinding met alles hier op aarde. De tijd waarin we worden uitgenodigd om in onszelf te keren én ons (collectief) te transformeren. Hiervoor kunnen we onze innerlijke wereld/stem als gids gebruiken Als je hier grote moeite mee hebt: zie het dan als een proces. Dit mag ook in stappen, en hoeft echt niet in 1 week. Dat KAN ook helemaal niet. Een gezond proces heeft echt tiet nodig.

Elke transformatie is lastig en iedereen moet hier doorheen. Sinds ik de laatste jaren erg op mijzelf was, en kan ik nu echt stellen dat iedere periode mij zoveel aan heling heeft gebracht. En ik ben ervan overtuigd dat deze helingsprocessen veel sneller gegaan zijn, door de ruimte die ik mijzelf en mijn proces gaf. Ik ben mijzelf hier ontzettend dankbaar voor. En ik hoop dat jij jezelf dit ook gunt, van welk pad je ook vandaan komt :]! En dat we altijd blijven doorgaan, blijven openstaan voor verbinding, liefde, groei en heling. In onszelf en met/via anderen.

De vorm van deze quarantainetijd is dus voor mij niet nieuw, en ik hoop dat ik anderen mag inspireren om  ook te connecten en in onszelf te keren. Sociale fysieke afstand? Ja Sociale disconnectie? Nee. En die connectie begint áltijd eerst bij jezelf, en je bent nooit te laat om deze verbinding te herstellen/verbeteren.

[ ]

Hoe ga jij met deze tijd om? Vind je het ergens fijn om zoveel op jezelf te zijn? Kan jij goed aanvoelen wat je nodig hebt, zeker nu? Ik weet dat bijvoorbeeld HSP’ers van nature al graag op zichzelf zijn, en hierdoor goed voelen wie ze zijn (en ik heb veel HSP’ers onder mijn lezers). Geldt dit ook voor jou? Laat het me weten! 🙂

En waar ben jij nu fysiek? Laat gerust een comment achter over hoe jouw situatie nu is. Ik vind het altijd interessant om meer beeld te krijgen van mijn lezers. Hieronder kan je jouw comment delen, alles is goed.

Succes en wees lief voor jezelf. Houd je taai en zacht tegelijk! Stuur me gerust een bericht als je ergens niet uitkomt.

Namasté

Liefs S

Lees ook

Tips moeilijke tijd
Interview Dirk de Wachter
Pijn is universeel


		

Ik ben Suze, geboren om 08.08 op 31.08.1989, te Breda. Ik ben een HSP'er, een nieuwetijdsmens, een lichtwerker, een Brabander, een aarde én watertype, een zacht meisje met pit, beeldend en praktisch tegelijk, iemand met een sterke boodschap, maar bovendien: een mens met allerlei perfecties en imperfecties: net als jij. Ik verwonder mij voor hetgeen wat we niet altijd letterlijk kunnen waarnemen. Ik analyseer er wat op los, en schrijf om de boel te structureren en anderen te inspireren. Altijd op zoek naar eenheid en verbinding, met authenticiteit en aanwezigheid in het hier en nu. Zodat ik niet ga zweven, maar geworteld blijf. Met de hoofd in de wolken, en de voeten in de aarde. Hier laat ik al mijn kaarten zien, en nodig jou uit om hetzelfde te doen. Spread the light. 💙

Leave a Reply