HSP, Mind, Persoonlijk, Spiritueel

Waarom je innerlijk kind (h)erkennen zo belangrijk is (en hoe je dat doet)

Iedereen heeft het in zich: zijn of haar innerlijk kind. Sommige mensen zullen zeggen dat je dat kind nog bent. Zo zie ik het niet. Je bent namelijk niets en heel tegelijk. Daarmee wil ik zeggen: je bent een volmaakte ziel, zonder daarbij nog iets te zijn. Wel heb je heel veel Ikken, waaronder je innerlijke kind. Dat kind is dus wel een onderdeel van jou, maar ben je niet in zijn geheel. Dat is belangrijk om te weten, want zo kan jij te allen tijde bepalen wie je achter het stuur laat. Hoe je dat doet, zal ik je uitleggen.

Een innerlijk kind betekent eigenlijk jouw Ik die je ontwikkelt in je kindertijd. In je onderbewustzijn zijn overlevings- en beschermingsmechanismen van dat kind opgeslagen, waar je je vaak niet bewust van bent. Je wordt als volwassene vaak gedreven door deze onbewuste patronen, en dat kan op dit moment jouw leven vormen. Het kan zelfs zorgen dat op latere leeftijd de wereld een grote boze enge wereld lijkt, puur omdat jij je nog als een kind naar deze wereld en mensen kijkt. Het is dan ook best veel verantwoordelijkheid voor een kind om een leven te leiden als een volwassene. Daarom is het zo belangrijk om in je onderbewustzijn te duiken en te kijken welke waarheden uit de kindertijd daar opgeslagen liggen, zodat jouw volwassen Ik de regie bepaalt, en zo je kind wat rust geeft ;). Je kan namelijk wel begrijpen dat het best leuk kan zijn wanneer je jouw kind achter het stuur laat, maar je alle kanten opvliegt en je niet echt beschermd bent tegen reacties van buitenaf. Het is immers een kind dat enkel wil spelen, en geen advies wil. Het ziet geen gevaar en kan niet voor zichzelf opkomen, met alle gevolgen van dien.

Overigens zijn die waarheden niet alleen vanuit het gekwetste/gewonde kind (niet wensbaar), omdat jouw pure, kinderliefde-patronen ook opgeslagen zijn in je onderbewustzijn. Dat is de reden dat je zielsverbinding maakt en lekker kan genieten en/of spelen als volwassene in het leven (wensbaar). Hierbij geldt: hoe meer liefde je in jouw kindertijd hebt gevoeld hoe meer open je hart is als volwassene, en hoe meer verbinding je maakt op latere leeftijd.

Met deze waarheden zijn dus te werken, welke jij graag wil helen of wil behouden is dus aan jou.

Dader of slachtoffer

Je wil dus zelf achter het stuur zitten, wanneer je jouw waarheid wil bepalen om zo controle te houden op jouw gedrag in situaties. Want wat praktisch gebeurt als je jouw innerlijk kind laat regeren, is dat je in lastige situaties niet alleen weinig controle hebt, maar zelfs een vlucht of vecht-reactie zal hebben. Dat is zo zonde, want daardoor heel je helemaal niets en lijd je onnodig veel (in dit interview legt Geurtz uit wat het verschil is tussen pijn en lijden). Je reageert dan enkel vanuit het gewonde kind (ego). Als de ander dat ook doet, horen jullie elkaar niet meer en hebben jullie een kindfittie (die wel heftig aan kan voelen door kindpijn, het komt er dus eigenlijk bovenop).

Hoe komt dit precies? Op het moment dat iemand op jouw pijnlichaam drukt, komt oud zeer tevoorschijn. De eerste reactie die je misschien zal herkennen, is om diegene die jouw dit vreselijke gevoel geeft (denk je) aan te wijzer als dader, en onszelf als slachtoffer. Je reageert dan zo, omdat je je dus (nog niet) bewust bent van deze denkpatronen, die jouw gedrag bepalen in emotionele situaties. Daardoor kleurt dit vaak een situatie, en is niemand echt meer objectief (en hoe ver dat kan) in dramatische situaties. En daardoor lees je overal dat alles in jezelf zit, en niemand jouw dader kan zijn. Dat is fijn, want daardoor is alles op te lossen IN JOU.

(H)erken je kind

Gelukkig zijn opgeslagen waarheden in jou dus te veranderen, als dat wenselijk is. Dit lukt mede door jouw kind te zien, te verstaan en te geven wat jouw kind zo gemist heeft, zodat je alsnog veel verbinding kan maken op latere leeftijd. Daarom is het zo belangrijk om je kind te herkennen, zodat je weet dat hij/of zij nu zegt: hey, hier hebben nog iets te verwerken. Hierdoor kan je op een volwassen manier reageren in emotionele situaties.

Als je je innerlijk negeert, wordt het net die verschrikkelijke paperclip, die we vroeger op ons windows ’98 hadden (enige vervelende herinning uit de 90’s). Ik zoek ‘m even op, moment.

Clippie. Het meest irritante wezen, dat leefde in je windows ’98 besturingssysteem.

Hebbes. Clippie (zo heet ie) was dan vaak super irritant, maar hij wilde ons iets mee geven. Je kan ‘m wegdrukken, maar hij komt doodleuk weer terug. Nu kan je boos worden en schelden, of je kan je echt eens verdiepen in Clippie.

Oke, dit is wellicht wat flauw. Maar toch is het belangrijk je kind niet weg te drukken, zoals je Clippie fier wegdrukte.

Je innerlijke kind heeft geen kruisje linksboven, en wil graag (alsnog) gehoord en gezien worden. Door jou, en door niemand anders. Jij bent namelijk zijn/of haar held! En je kind kan genezen, want het is een kind. Dus dat gaat sneller dan je denkt.

Hoe?

Je hoeft je je kind dus niet weg te halen, want dat zou een lastig taakje zijn (en het is ook leuk om je kind weer te zien staan en (her) op te voeden). Wat je wel kan doen, is kijken welke niet gewenste patronen je hebt in je leven en wat hiervan ten grondslag ligt aan jouw jeugd. Dan kan je jouw kind weer geven waar het zo’n behoefte aan heeft (gehoor, troost, heling).

Als je vaak oefent met je innerlijk kind, zal je dus patronen los kunnen laten. Op die manier zullen blokkades jou loslaten, in plaats van andersom. Dit kan namelijk alleen als je iets alsnog verwerkt, wat jou dus niet lukte als kind omdat je een situatie niet in zijn perspectief kon zien. Door dit alsnog te doen, laat het jou dus los. Dus niet door te denken: ‘Nu laat ik het los’. Ja, misschien als je er écht totaal klaar mee bent en je NU iets wil doorbreken, maar dan spreek je alsnog tegen dat kind ;). Dat kan veel sneller, geleidelijker en een stuk liefdevoller.

Als je met je innerlijk kind wil oefenen, luister dan Podcast aflevering 1:

2 thoughts on “Waarom je innerlijk kind (h)erkennen zo belangrijk is (en hoe je dat doet)

  1. Hey Suze!

    Ik ben een stille fan, en ben heel blij met je podcast! ZO’n fijne energie die je hebt, dankjewel. Komen er nog meer en wanneer? Groetjes Lizzy

Leave a Reply

You have to agree to the comment policy.