HSP, Mind

HSP: hoe blijf je bij jezelf?

Als HSP’er zijn je antennes op de buitenwereld gericht. Hierdoor staan jouw zintuigen op scherp, en kun je feilloos sferen en emoties aanvoelen. Handig, maar ook lastig. Want voor je het weet ben je op een speurtocht en de hele dag allerlei verbanden aan het maken. Zo ren je weg van jezelf en word je ongeworteld. Wanneer die antennes op andere mensen gericht zijn raak je ook snel overprikkeld, omdat er veel in jouw energieveld binnenkomt. Dit kan voor allerlei klachten zorgen zoals vermoeidheid, angst, depressie en intense emotionele schommelingen. Als je dit herkent, is het belangrijk om je antennes te leren richten op situaties die je uit jouw kracht halen. Zo keer je namelijk terug bij jezelf en jouw waarheid.

Er zijn meerdere redenen waarom je als HSP’er veel met de buitenwereld bezig bent. Doordat je bijvoorbeeld zo verbonden bent, krijg je ook automatisch de donkere kanten mee van anderen (ook in jezelf). Dit is handig, want zo kan je er mee werken (en anderen helpen), maar het is  hierbij wel belangrijk zelf te bepalen wat van jou is en wat van de ander.

Daarnaast ben je waarschijnlijk erg nieuwsgierig, kun je trauma’s hebben in je systeem die zorgen voor blokkades en ben je misschien overalert geworden omdat je nog niet goed met je hoogsensitviteit kan omgaan. Daarbij heb je als HSP’er een gevoelig zenuwstelsel en pik je dus veel op, ben je erg hulpvaardig en wil je veel geven, waardoor je gemakkelijk van jezelf wegrent. En zo zijn er tal van redenen waarom je meer op de buitenwereld gericht kunt zijn.

Als jij het ook lastig vindt om weer terug te komen in jezelf (en gecentreerd te blijven), is het in eerste instantie belangrijk te kijken waar het vandaan komt dat je zo snel wegrent. Als je de oorzaak weet, kun je namelijk ook weer de weg naar huis terug te vinden.

Onzekerheid

Dat je wegloopt van jezelf vindt vaak zijn oorsprong in dat je goedkeuring en liefde wil als mens. We zijn namelijk allemaal verslaafd aan liefde, volgens verslavingsdeskundige Jan Geurtz. Er is op zich niks mee om liefde van buitenaf te willen, zolang je maar niet afhankelijk wordt van die liefde/goedkeuring. Wanneer je namelijk gelooft dat je waarde afhankelijk is van de goedkeuring van anderen, is het een vrij pittige taak om die waarde ook op peil te houden. Dan ben je constant bezig met het goed overkomen en overanalyseren van je gedachten. Dit leidt allemaal tot onzekerheid, en als je hoogsensitief bent wordt dit ook nog eens extra vergroot. Je schiet dan namelijk uit je eigen verbinding.

Gelukkig ben je dicht bij de kern van het probleem (en dus bij de oplossing), wanneer je dit patroon bij jezelf herkent. Want als je liefde en erkenning buiten jezelf zoekt, geeft je ziel al mooi aan dat het geliefd wil worden. Het enige wat je dan moet doen is je antennes richten op situaties waarbij je van je zelf wegloopt. Simpel inderdaad, maar niet makkelijk.

Angst

Ten eerste is het belangrijk om te kijken wat die kern bij jou is. Waarom loop je van jezelf weg? Waarom zoek je bevestiging en waarom wil je iedereen helpen (ten koste van jezelf)? ‘Omdat ik een HSP’er ben’ is niet het juiste antwoord. Weten dat je hoogsensitief bent is namelijk júíst de poort naar bewustzijn, waardoor je je houding op situaties kan leren te controleren. Je krijgt zo dus de goede weg aangewezen, maar je zult alsnog ervoor moeten werken. Het mooie is dat je door te oefenen echt op tijd zal herkennen wanneer je wegloopt bij jezelf, en ook weer netjes kunt terugkeren bij jezelf (op je eigen pad).

Ten tweede is het belangrijk om te weten dat je op zoekt bent naar verbinding als je op zoekt bent naar liefde. Met verbinding zoeken is an sich niets mis mee, omdat liefde is waar we als mens uit bestaan. Als we dit niet buiten ons zelf willen hebben, dan zouden we nooit ons zelf voortplanten. Daarbij is liefde leuk en verbindt het ons niet alleen als mens, maar ook in onszelf.. Echter, wordt liefde een probleem als het verward wordt met angst.

Leer dus liefde te herkennen. Liefde herken je als het stroomt. Het stroomt niet als het wordt gecontroleerd, gepleased, gemanipuleerd en dus vanuit het ego komt. Dan is wat je zoekt niet gebaseerd op liefde, maar op (schijn)veiligheid en dus angst: de angst om niet geliefd te worden. Het wordt een probleem wanneer jij niet met jezelf verbonden bent en dus uit een leegte liefde gaat zoeken, omdat je bang bent voor afwijzing (leegte).

Het is dus fijn om te weten waarom en wanneer je bij jezelf wegloopt, zodat je het vanaf nu kan herkennen en jezelf kunt beschermen.

Gedachten

Stel je een situatie voor waarbij je volledig jezelf wegcijfert en te veel gefixeerd bent op een ander. Waar ben je bang voor? Wat spiegelt de ander in jou? Wat geef je de ander wat je jezelf eigenlijk wil geven? Waarom laat je je zo kennen? En wat voor gevoel houd je over aan deze situatie?

Zie hier een contradictie. Als je namelijk wegloopt van jezelf en de ander meer geeft, dan geef je precies weg wat je in jezelf mist. Maar je hebt het wel in je, anders kon je het ook niet geven. Als je nu weer naar jezelf geeft, kan het weer stromen en krijgt de ander de ruimte jou ook liefde te geven. Zo geef je jezelf liefde en kan je meer ontvangen omdat je er vol van bent.

Het is ook belangrijk om te weten dat zoeken naar liefde vaak gebaseerd is op oude patronen en overtuigingen. Het zijn gedachten die je keer op keer herhaalt. Deze gedachten heb je zelf bedacht in je hoofd, en bestaan dus niet in de fysieke wereld. De situatie zelf is namelijk gewoon. Alles wat jij erover denkt leidt tot overanalyseren, piekeren en controle. Dit gedrag vindt zijn oorsprong dus altijd in angst, en voor je het weet ben je zo weer kilometers van jezelf verwijderd.

Het is dus niet de situatie zelf waardoor je bij jezelf wegloopt, maar de gedachten die leiden tot emoties die weer leiden tot gedrag zorgen daarvoor. Jouw gedachten leiden namelijk tot overanalyses, die weer leiden tot emoties (onzekerheid) en tot gedrag (bij jezelf wegrennen).

Jij bent verantwoordelijk voor je eigen gedachten, en alleen jij kan dit dus veranderen. Daarom is het belangrijk bewust te worden van je denken over situaties. Je gedachten leren te ontleden en te kijken wat er nou van waar is. Wat komt er nu in je op? Misschien moet je voor je gevoel alles geven, want anders is het niet goed genoeg? Ben jij niet goed genoeg? Kan je zien welke gedachten dit zijn?

En nu: wie zou je zijn in deze situatie zonder je gedachten erover? Zijn ze wel echt waar? En zijn ze op liefde gebaseerd (wenselijk), of op angst (niet wenselijk).

Innerlijk kind

Als je jouw denken over de situatie hebt ontleedt, en je merkt dat je oude patronen hebt die ervoor zorgen dat je gauw aan jezelf voorbij loopt, zijn we bij de kern: je innerlijk kind. Zijn je gedachten bijvoorbeeld gebaseerd op: ik ben niet goed genoeg, dan heb jij waarschijnlijk in de jeugd deze overtuiging gekregen. Zie dit kind in jou, en geef wat hij of zij nodig heeft. Wanneer je namelijk van je kind kan houden en kan geven wat hij/zij gemist heeft zal het zoeken buiten jezelf stoppen, omdat je zo weer herinnert en voelt dat je goed genoeg en compleet bent van jezelf. Dan stroomt de liefde weer in jezelf en daardoor met anderen, niet andersom.

 

Zie ook: je innerlijk kind herkennen en ermee werken

 

 

 

 

 

Leave a Reply

You have to agree to the comment policy.