Collectief Column

Het leven is niet altijd leuk, maar we zijn onderweg om dit te omarmen

Blog Suze

Als je mij een langere tijd volgt, hoor je mij vaak de volgende zinnen zeggen: Het leven bestaat niet alleen uit licht. Donker en licht hebben elkaar nodig om te bestaan. Er is geen goed zonder kwaad. Niets is alles en volledig, het is altijd yin of yang en samen vormen ze de perfecte balans. Laat al je kaarten zien voor authenticiteit. Ook donkere plekken mogen er zijn. Zonder pijn, geen groei et cetera. En het mooie is: ik meen deze zinnen nog ook.

Een duik in mijn archief zorgt ervoor dat ik op een ietwat oud, doch zeer relevant artikel stuit van psychiater Dirk de Wachter. Hierin stelt hij dat het leven niet alleen maar leuk is – het is zelfs dé ziekte van deze tijd om dat te denken, en we té gefixeerd zijn op dat het leven alleen maar geweldig moet zijn.

Het idee dat het leven vooral leuk moet zijn, is zelfs een groot probleem volgens De Wachter. Als psychiater hebben Wachter en zijn collega’s dan ook hun handen vol aan mensen die crashen, nadat ze er jammergenoeg op stuitten dat leven helemaal niet altijd zo’n feestje is. De meeste mensen willen namelijk dat namelijk alles ongelofelijk is, en niet zomaar een beetje content maar fantastisch.

En ook ik maak me hier vaak genoeg schuldig aan.

Ondanks dat ik me-time belangrijk vind, en hier zeker gehoor aan geef, kan ik bijvoorbeeld niet altijd onder het knagende gevoel over deze vrijheid uit komen. Gedachten als: Moet ik niet meer socializen? Moet ik niet meer uit mijn leven halen? Moet ik niet meer doen?’, borrelen dan op. En alhoewel mijn persoonlijke brein-assistent mij zéker helpt om te ondernemen, vernieuwen en in actie te blijven, bepaal ík altijd nog zelf hoe, wat en wanneer, me dunkt. Ik ben mij er namelijk van ernstig van bewust dat ik niet altijd in de slingers hoef te hangen of constant hoef te verbeteren op welk vlak dan ook, om te leven. Maar eh, dat wetende ondermijnt niet altijd die schreeuwerige stem. Maar uiteraard; hoort schreeuwende Gerda óók bij het ‘gewone’ leven.

Omdat ik niet de enige ben met een Gerda, vergelijkingen en ‘haal-ik-wel-genoeg-uit-het-leven-stemmen-, pleit Wachter in een Brainwash Talk uit 2017 voor méér kwetsbaarheid in de samenleving, gevoeligheid en openheid, zodat we kleine verdrietigheden met elkaar delen. Ook zodat er minder een ‘ik-samenleving’ komt, en we het leven meer samen doen. Meer kwetsbaarheden tonen, en zien dat niemand het perfect heeft – of is.

Deze Braiwash-talk is nu twee jaar oud. En ik denk zeker dat wij Nederlanders sinds die twee jaar al véél meer richting kwetsbaarheid, gevoeligheid en delen zijn gekomen. Kijk alleen maar al dat HSP, burn-outs, depressie en angststoornissen steeds meer in de gangbare media wordt genoemd, dat de vraag óf deze kwesties bestaan steeds meer voorbij lijkt te zijn, en vervangen lijkt door vraagstukken zoals: wat kunnen we ermee, en wat moeten er ermee doen?

Máár: we zijn er nog niet. Want door social-media kunnen we ons nog steeds vergelijken met alleen de lichtpuntjes uit andermans levens. En hoewel er een lichte trend is dat steeds meer mensen ook hier steeds meer de donkere laten zien, is het ook nog een hele reis om écht ons Authentieke Gekleurde Zelf te tonen (en überhaupt te vinden door alle ruis heen).

En ik hoef niet te vertellen dat ik dus ook pleit voor kwetsbaarheid en openheid, want daar staat mijn hele werk voor, maar ik wil ons wel even een arm onder de riem steken en het volgende herinneren: We zijn onderweg, én op de goede weg!

Ja, het is pittig, maar we komen er. Geef niet op, want hier gaan we zéker vruchten van plukken. We zitten nu namelijk midden in jaren van kwetsbaarheid en voelen. In jaren waar onze maskers vanzelfsprekend af lijken te vallen, of door anderen zonder pardon met gemak worden afgezet. Tegelijkertijd worden we massaal onaangekondigd in rollercoasters geduwd. Tijdens deze ritjes worden onze emoties uitgeknepen als een spons, om ons vervolgens er keihard mee om de oren te slaan. Gewoon, zodat we mogen helen wat nog niet gevoeld was.

Vervolgens wordt er nog met flink veel peper, cynisme en vuur over ons heen gestrooid, (van de vorige generatie), en verbazingwekkend genoeg blijkt deze combinatie van keihard voelen en vurig doorgaan precies de balans tussen het ‘gewone leven’ en het feestje. En het verenigen van het doorgaan én voelen, kaapt ons dus weg bij de psychiater, als je het mij vraagt.

En natuurlijk ís die balans soms ver te zoeken, maar ook dát is het leven! Hierover heb ik geleerd dat accepteren niet hetzelfde als stilstaan. Zo accepteer ik mijn schreeuwerige stem, als ze weer de hoek om kijkt (compassie). Tegelijkertijd deins ik niet meer terug om de zachtere boodschap uit de kern van deze stem te halen (verantwoordelijkheid/doorgaan). Zo verenig ik dus het donker en het licht, en werk ik samen met ze. Zo accepteer ik het dus, trek ik de les die ik eruit wil halen, en loop ik door.

Het blijft een lastig kwestie om een balans te vinden yin en yang, zeker. Maar zolang we dus met compassie onze saaiheid omarmen en onze verantwoordelijkheid blijven nemen, ontstaat er niet alleen rust maar dus óók ruimte voor actie en vernieuwing. En, doe het niet alleen! Om dit in Wachters woorden uit te leggen: ‘Zodat wij als mensen een beetje elkaars psychiater kunnen zijn.’ En in mijn woorden: want in het samendoen zit nog altijd de kracht.

 

 

 

 

Over Suze

Ik ben Suze, geboren om 08.08 op 31.08.1989, te Breda.

Ik ben een HSP'er, een nieuwetijdsmens, een lichtwerker, een Brabander, een aarde én watertype, een zacht meisje met pit, beeldend en praktisch tegelijk, iemand met een sterke boodschap, maar bovendien: een mens met allerlei perfecties en imperfecties: net als jij.

Ik verwonder mij voor hetgeen wat we niet altijd letterlijk kunnen waarnemen. Ik analyseer er wat op los, en schrijf om de boel te structureren en anderen te inspireren.

Altijd op zoek naar eenheid en verbinding, met authenticiteit en aanwezigheid in het hier en nu. Zodat ik niet ga zweven, maar geworteld blijf. Met de hoofd in de wolken, en de voeten in de aarde.

Hier laat ik al mijn kaarten zien, en nodig jou uit om hetzelfde te doen.

Spread the light.

💙

Leave a Reply

You have to agree to the comment policy.