HSP Mind Persoonlijk

De studie en stages die ik heb gedaan en wat ik nu doe

Ik krijg wel eens de vraag wat ik doe qua werk buiten bloggen, en wat ik heb gestudeerd. Het leek mij leuk om er een artikel over uit te weiden. Bij dezen!

Luzac college

Te beginnen bij mijn middelbareschooltijd. Leeftijd: 13 – 18/19

Ik heb op drie middelbarescholen gezeten. Middelbare school 1 deed ik havo/vwo. Ik was toen net dertien (vroege leerling), en het was echt te groot, te abstract en ik snapte er niks van. Voor ik het wist was het jaar voorbij en had ik ongeveer drie goede cijfers op mijn rapport, voor Nederlands, biologie en gym. De rest hebben we het maar niet over.

Afbeeldingsresultaat voor backpack child gif drawDus ik ging naar middelbare school 2. Op die school heb ik mijn mavodiploma behaald. Ik vond dit chill, had leuke vrienden en school ging me goed af. Ik werkte wel onder mijn niveau dus ging na deze school naar het Luzac, om havo te doen. Dat is een privé-school voor mensen met een rugzakje. Dat had ik wel.

Op zowel middelbare school 2 als middelbare school 3 (Luzac) had ik een superleuke tijd. Het Luzac bleek enorm goed voor mij, want er was veel aandacht voor de leerlingen, iedereen kende elkaar op die school (kleine gemeenschap), en de teugels werd goed strakgehouden (maar niet te strak), en iedereen was gewoon knettergek (op een gezellige manier), want ja allemaal kinderen met een ‘rugzakje’ (of haast, want je kon versneld je diploma halen door twee- in- één – jaar te doen). Op het Luzac heb ik twee jaar gezeten en haalde hier mijn havo-diploma.

Media & journalistiek

Studietijd

Leeftijd 19 – 25

Dan nu mijn studietijd. Waarvoor je op dit artikel klikte.

Op de basisschool had ik al sterk het gevoel dat ik schrijver wilde worden. Ik typte veel verhalen op mijn typemachine, en tekende er dan zelf tekeningen bij. Met een nietje was het dan een boekje. Ook weet ik nog goed dat ik een keer als verjaardagskado een boek zonder tekst kreeg, en daarin heb ik een eigen verhaal geschreven. Op een dag sprak ik uit dat ik ‘journalistiek’ wilde studeren, net wetende wat het woord betekent geloof ik.

Ik heb me aan mijn woord gehouden.

Allereerst zocht ik de stad uit en toen de studie. Want hey ik móést natuurlijk naar Amsterdam en toen de studie. Braaf ging ik naar een opendag, en toen ik als muppet in de collegazaal zat te luisteren naar termen als afstuderen (wat toen nog zoooo ver weg leek – en was), was ik verkocht. Deze school was het helemaal voor mij. Schrijven, (nieuwe) media, journalisten uit het vak als leraren? JA!

En dat bleek ook zo te zijn. De studie was het helemaal voor mij, ware het niet dat mijn rugzak nog niet leeg was en ik steeds achter de feiten aan liep. Ik maakte alles zo groot dat ik het bij voorbaat al niet meer deed, en zodoende ik ieder jaar achter (gelukkig kreeg ik studie- en tijdsverlenging door mijn ‘ADHD’-verklaring).

Studenten/studieleven

Het eerste jaar ging ik met hakken over de sloot over naar jaar twee. 

Dus het tweede jaar moest ik veel inhalen van het eerste jaar, en dat ging ieder jaar zo. Ik heb zelfs daarom twee keer een jaar over gedaan, door dat zelf aan te vragen. Ik bleef dan dus ‘zitten’. Werd dan opnieuw ingeroosterd in een nieuwe klas voor hetzelfde jaar, want anders was het echt niet te doen. Ik maakte er een potje van, maar dat had meer te maken met mijn eerste jaren als (jonge) student, mijzelf, niet wetende dat ik hoogsensitief was, beelddenken, toen nog heel abstract alles zien (letterlijk ook, kreeg in het laatste jaar een prisma bril, omdat mijn ogen niet snel genoeg focussen), het (feest)leven in Amsterdam, het schoolsysteem, de druk, en soort van faalangst, dan inhoudelijk met de studie an sich. En dat was eigenlijk al sinds de middelbare school tijd zo.

Geen fotobeschrijving beschikbaar.
Typische foto uit mijn studententijd: geruit blousje van de Zipper, piercing, streepjessokken, vansjes. Dit was bij een vriend thuis, die in een anti-kraak kantoorpand woonde. De foto ademt ook wel typisch het bruisend studentenleven :P. Lol.

Toch gaf ik nooit op. Ook niet toen een leraar uit het tweede jaar aan mij vroeg of ik niet naar een andere school moest. Daar zat ik dan, met lippiercing, geruite blouse en puberhoofd voor hem (ik weet dit nog goed). Hij keek naar mijn tentamens en zag dat ik de helft gewoon niet gemaakt had (klopt) en toen zei ik heel verbaasd. Stoppen? Nee joh. Ik kan het wel! En ik vond de studie oprecht (steeds) leuker. 

In totaal heb ik 6 jaar over deze vierjaardurende studie gedaan over gedaan. Dat kwam trouwens ook door vertraging van mijn stage uit het vierde jaar, en scriptie waar ik 1,5 jaar over deed. Want dat moest natuurlijk ook allemaal ingewikkeld, 80 pagina’s langs en met twee onderwerpen door elkaar heengevlochten. God, wat ben ik blij dat ik een stuk concreter ben geworden.

Anyway lang verhaal, maar het moraal: ik heb altijd doorgezet. Met goed resultaat. En daar ben ik achteraf heel blij mee. En die leraar uit jaar twee? Hij werd mijn scriptielezer, en schonk me een grote glimlach bij mijn verdediging :D.

Oke nog een fotootje dan. Hier was ik 20/21? Pilske, strand, boxjes op strand. Those were the days :P.

Stages 

In het tweede jaar moest je twee maanden stage lopen. Ik solliciteerde als eerste bij DJBroadcast, een online muziekplatform, en werd gelijk aangenomen bij het gesprek al. Wauw, mijn eerste sollicitatiebrief en gesprek ooit, bij een bedrijf waar ik heel graag wilde werken: dát ging soepel. En dat mocht ook wel eens een keer.

Ik deed redactiewerk. Ik schreef artikelen, interviews, prijsvragen, copyrightdingetjes allemaal gericht op muziek, film en technologie. Supervet. Het was voor het eerst dat ik op een redactie werkte en iedereen was heel creatief en had een goede muzieksmaak. Heel de dag stond er toffe muziek op (zachtjes) en ja ik vond deze stage erg leuk. Mocht ook allerlei toffe dingen doen, zoals helpen met het organiseren van een evenement in club TrouwAmsterdam toen het blad zoveeljaar bestond. Toen schreef ik live de avond op de website en daarna was het party, waarvoor ik vrienden op de gastenlijst mocht zetten. Nou dat vond ik natuurlijk REUZE stoer als 21jarige :D.

Deze stage vond ik erg tof. Ik heb trouwens in mijn hele verslag uitgebreid verteld hoe ik de hiërarchie  vond op de redactie, en dat ik het daar niet mee eens was. Er was daar wel beetje een neppig sfeertje en ik werd keer keihard uitgelachen toen iemand vroeg waar het corps voor was en ik zei eh om vrienden te maken? nee, om te netwerken! Ait.

Maar dit was maar een wesp in de kamer. Ik heb echt een leuke tijd gehad bij DJbroadcast en ze bestaan nog steeds (alleen het magazine niet meer). De website is zeker een aanrader om te lezen.

Flashforward naar het jaar 2014. Ik was toen 24 en moest in het vierde jaar een stage vinden voor een half jaar. Over het zoeken van mijn tweede stage heb ik een half jaar gedaan. Ja, een half jaar. Ik werd voor ongeveer vijf gesprekken uitgenodigd, maar vaak was er iemand anders met meer ervaring. Ik had zelf sterk het idee dat veel stages werden ingepikt door net afgestudeerden die geen baan konden vinden, zo kende ik zelf ook twee mensen die dit deden na hun studie. Zij een ‘baan’, het bedrijf een goedkope collega. Prima voor hen, lullig voor stagezoekenden. Want er was altijd wel iemand die allerlei opdrachten of skills had, doordat-ie ouder was, en meer ervaring had.

Uiteindelijk vond ik mijn stage bij het platform BeBio. Ik was ondertussen enorm gedreven in het schrijven van solliciatiebrieven, en met succes. Ik kreeg meteen een compliment dat ik ‘de beste brief had’ en ben toen uit veel andere gesprekken gekozen, omdat ze mij het meest enthousiast vonden. Ik blij natuurlijk. Dit gaf me wel weer een zelfvertrouwenboost.

Deze twee super vrouwen waren mijn ‘bazinnen’ bij BeBio, dat nu SMPL heet. In dit huis was overigens ook mijn stage, afgewisseld met een andere plek en thuis.

Deze stage was superleuk, en paste goed bij mij. Ik was helemaal into gezondheid en had weer een stage gevonden die mijn schrijfwerk met een grote interesse koppelde (net als muziek eerder). Ik schreef iedere dag artikelen, interviews, reviews, recensies en prijsvragen over gezondheid. Kreeg altijd een gezonde maal op mijn stageplek en hoefde maar tot drie uur ‘s middags achter de pc te zitten (want langer is niet gezond, idd!). Ik had iedere woensdag vrij en mocht dan vanuit huis werken, en mocht zelf bijna al mijn content bepalen. Bij deze stage is mijn zaadje geplant denk ik om zelf te gaan bloggen.

Minor filosofie

In het vierde jaar deed ik de minor filosofie. Dat was voor mij echt een nieuwe opening.

Ik kon mij een half jaar focussen op één module, in plaats van alles door elkaar, had een superleuke klas en een totaal nieuw thema. Ook was het niveau wat theoretischer. De minor bestond veel uit schrijven en papers maken, en ik kon daar wel mijn ei in kwijt. Geef mij maar een boek en een opdracht over dat boek, en ik ben zo uren zoet. Gelukkig was het ook nog praktisch, en die combi vindt een praktische meid zoals ik top. Het was dus veel werk in eigen tijd, maar in de klas hadden we socratische gesprekken, presentaties, gesprekken et cetera.

Ok, echt nog één studententijdfoto. Ik was hier denk ik 22. ♥️

Dankzij deze minor ben ik zelf ook serieuzer geworden. Ik leerde in die tijd ook mijn emoties scheiden van ratio, uitzoomen op het leven en mijn eigen leven, en heb toen alles ingehaald wat ik nog moest inhalen, en met goede cijfers. Ik was zo trots op mijzelf. Deze minor was top, gezellig met mega leuke mensen, en heeft me veel (persoonlijk) geleerd.

Scriptie

Als laatste schreef ik mijn scriptie. Dit was weer een flinke uitdaging.

Mijn scriptietijd duurde 1,5 jaar (vakantietijd ertussen, en geswitched van drie begeleiders). Ook dat maakte ik veel te groot en te moeilijk.

Voor mijn scriptie analyseerde ik documentaires over ADHD, aan de hand van een theoriemodel, om te kijken in hoeverre er een oordeel gestuurd wordt. Even simpel uitgelegd.

80 pagina’s, drie burn-outs en 1,5 jaar verder was ik dan eindelijk geslaagd en wel met een 8. Ik ben nog nooit zo trots geweest op mijzelf!

Bijbanen

Mijn lievelings(oppas)gezin <3. Ik was hier denk ik 21. Nu is iedereen vanzelfsprekend een stuk ouder. Gezin bestaat uit een vier kids, waaronder een tweeling. Ook hebben ze een parkiet en teckel. Deze dag nam ik ze mee naar het strand, want het was bloedheet die dag. Ik moest niet eens oppassen, maar ging graag met ze naar de dierentuin of strand. Volgens mij is deze foto’s trouwens met mijn oude Blackberry gemaakt (hahha).

Over bijbanen kan ik kort zijn. Ik paste altijd heel veel op. Ik had verschillende adressen en heb dit met zoveel plezier gedaan.

Ik heb wel kort bijbanen gehad (met de nadruk op kort), waaronder bij de zonnebank (hahahaha), en nog paar dingen (vergeten). Maar ik en een baas werkt niet zo goed -______-.

Oppassen deed ik vaak en met enorm veel plezier. Ik paste soms hele dagen (en dan skipte ik school, oops). I loved it, en heb nog steeds contact met het gezin van de foto op rechts ♥.

Gat

Nadat ik mijn diploma had behaald, viel ik in een soort gat. Mentaal en fysiek. Ik was echt opgebrand door mijn scriptietijd en vond het maar raar dat ik ‘opeens’ klaar was.

Ik had toen wel eens een (gratis) schrijfopdracht, en verder was ik vooral aan het herstellen, en ging het eerlijk gezegd niet zo top. Ik had veel angst en depressie, en was aan het uitvogelen wat ik wilde in het leven. Ook nare dingen meegemaakt dus dat was echt geen fijne tijd.  Ik moest echt babystepsgewijs opkrabbelen, en viel hierbij vaak in een moeras.

In deze tijd leerde ik wel goed mijn HSP gebruiksaanwijzing kennen.

Blog

In 2017 wilde ik ‘naar buiten brengen’ dat ik een HSP’er ben. Ik voelde me absoluut niet chill, en werd vaak beoordeeld en onbegrepen.

Ik vond toen een blog van NRC dat Mindshakes heette, en besloot hiervoor te pitchen. Ik gaf drie suggesties qua onderwerpen, en uiteindelijk koos de eigenaar voor het onderwerp HSP. Dit verbaasde mij, want dit onderwerp was toen echt nog niet hip. Ik schreef mijn verhaal, en liet het los. Het luchtte op en was verder niet van plan om er meer over te schrijven of zo (haha). Ik dacht: zo, ik heb dit klusje weer geklaard en mijzelf naar buiten getreden. What’s next?

Nou, dat zal ik je vertellen. Mijn artikel kreeg rond de 800 likes op de Facebookpagina van Mindshakes (ja echt!), en mijn inbox werd bestormd. Van allerlei mensen die zich nu herkenden in mijn verhaal, zichzelf zodanig beter begrepen et cetera. Of ik wat met ze wilde drinken, sparren en nog veel meer. Wauw. Ehh. Ok. geweldig natuurlijk! Ik werd niet alleen gehoord, maar anderen hadden er ook wat aan. Ik had er nog helemaal niet bij stilgestaan dat er natuurlijk véél meer HSP’ers waren die zich natuurlijk ook totaal onbegrepen en ongehoord voelde, en dat zij er iets aan zouden hebben.

Flashforward. Mijn eigen website die ik voor mijn studie had, heb ik omgezet tot een blog. Daarop kwamen mijn eerste opdrachten als freelancer, waaronder dat HSP-stuk, een kamboverslag en nog iets (vergeten), en zodoende ben ik gaan bloggen. Veel over HSP zoals je weet, maar eigenlijk over alles wat mij inspireert en ik door wil geven (en dat is veel!). Ook schrijf ik voor andere media onder andere HSP, want ik wil het begrip mainstream maken zodat veel mensen zich erin herkennen en geen verkeerd label (met alle gevolgen van dien) opgeplakt krijgen.

Verder schrijf ik als freelance journalist over allerlei andere zaken, wat allemaal onder het kopje human-interest, cultuur, sociologie en psychologie valt. Hier kan je wat publicaties vinden. I love dit <3.

Coachen

In 2018 ben ik ook begonnen met het coachen van andere HSP’ers. En met een voldaan resultaat. Ik heb veel mensen mogen begeleiden en hun eigen kracht laten (her)ontdekken. Sommigen mensen heb ik in een traject begeleid, anderen waren losse sessies. Bij mij mocht je altijd terugkomen wanneer je dat voelde, en ik plande nooit direct een nieuwe afspraak in.

Het coachen an sich vond ik leuk, maar er ging te veel tijd inzitten. Tijd die ik op dit moment liever aan grotere projecten besteed. Zo was ik bijna een hele dag kwijt met het coachen zelf, afgezien van het voorgesprek, inlezen formulier, en naverslagen. Ook met tijdsverschil en dergelijke, vond ik dit niet meer fijn. Kijken wat het me opleverde en wat ik inleverde, was dit niet in balans voor mij. Dus coach ik op het moment niet meer (1 op 1).

Toch help ik mensen ook graag in fysieke vorm. En daarom is mijn doel om dit jaar een retraite op te zetten, waarin je alles in een hebt. Dus een heel programma, dat met heling, transformatie, gezondheid, genezing, begeleiding et cetera te maken heeft. In dat programma komen ook coachsessies van mij (en anderen) voor. Een soort all-inclusive-resort-op-Ibiza, maar dan anders ;).

Kortom, dit jaar pak ik het dus veel groter en weidser aan op dit gebied, en ik heb hier mega zin in! Stay tuned.

Tot slot

Nu. 2020. Leeftijd: 30

Wat ik nu allemaal doe? Ik freelance nu als journalist, ook over andere onderwerpen dan HSP. Ook ben ik bezig met een e-book. Ik wil ook een ‘echt’ boek uitbrengen (volgend jaar).

Dit jaar zal ik een retraite(s) geven op Bali met een andere lichtwerker, waarin coaching van mij (en anderen) ook in het programma voorkomt (en nog veel meer andere toffe dingen!).

Met mijn blog ben ik nog steeds superhappy (en met jou als lezer ♥). Ik krijg steeds meer toffe samenwerkingen (campagnes) die enorm goed bij mijn doelgroep passen, en die vaak goed betalen dus ik ben zeer happy met mijn werk dat dit jaar groter en weidser wordt.

Omg, het is een hele speech geworden. Leuk als je hier nog bent, en sowieso bedankt dat je hier bent. I love you all.

Liefs S

Moraal van het verhaal: geef nooit op. Volg je hart, want dat klopt.
En als je nog op school zit: school is important kids! ;).

Morgen komt er een artikel over wat ik (persoonlijk) leerde van mijn studietijd. Anders wordt dit artikel veel te lang en ik heb geleerd om niet alles in een te proppen, of in een keer te willen. Jaja. (Ik negeer even het feit dat dit artikel 2500 woorden bevat).

Baay!!

Over Suze

Ik ben Suze, geboren om 08.08 op 31.08.1989, te Breda.

Ik ben een HSP'er, een nieuwetijdsmens, een lichtwerker, een Brabander, een aarde én watertype, een zacht meisje met pit, beeldend en praktisch tegelijk, iemand met een sterke boodschap, maar bovendien: een mens met allerlei perfecties en imperfecties: net als jij.

Ik verwonder mij voor hetgeen wat we niet altijd letterlijk kunnen waarnemen. Ik analyseer er wat op los, en schrijf om de boel te structureren en anderen te inspireren.

Altijd op zoek naar eenheid en verbinding, met authenticiteit en aanwezigheid in het hier en nu. Zodat ik niet ga zweven, maar geworteld blijf. Met de hoofd in de wolken, en de voeten in de aarde.

Hier laat ik al mijn kaarten zien, en nodig jou uit om hetzelfde te doen.

Spread the light.

💙

(1) Comment

  1. Moooooooie blog.
    x

Leave a Reply

You have to agree to the comment policy.