De boodschap van

De boodschap van: Sofie Rozendaal

‘Ik wil laat zien dat het leven niet altijd mooi en makkelijk is – of hoeft te zijn.’

Sofie Rozendaal (1987) is publicist, videomaakster, illustrator, kunstenaar en is al jaren bezig met muziek. Ze schreef op negentienjarige leeftijd haar eerste boek, hierop volgden er drie. Verder publiceert ze als journalist veel artikelen in de media.

Sofie maakt content rondom persoonlijke en gevoelige thema’s, waarbij openheid altijd centraal staat. Zo schreef ze een artikel op haar 27ste over dat ze zichzelf wilde laten steriliseren. Ook schreef ze onder andere een boek over haar eetstoornis Anorexia, en het boek Mijn Michael, waarin ze terugblikt op haar jeugdjaren als toegewijde fan van Michael Jackson.

Verder illustreert ze al jaren om haar gevoelens te ordenen en maakt ze originele vlogs, al lijkt de term vlog te kort door de bocht. De video’s zijn door de kwaliteit eerder mini-documentaires, als je het mij vraagt. In deze video’s snijdt ze moeilijke onderwerpen aan en stelt ze zichzelf kwetsbaar op. Dit doet ze omdat ze taboes wil doorbreken. 

Sofie is origineel, gevoelig, wijs, ontzettend creatief. Haar werk is een verlengstuk van zichzelf. Wekelijks volgt dan ook een trouwe groep haar video’s, en haar schrijfwerk wordt veel gepubliceerd. 

Ik vind Sofie inspirerend, zeker in een maatschappij waarin kwetsbaarheid nog steeds gevoelig ligt. Ik ben al jaren fan van haar en wil graag van haar weten: welke boodschap wil zij via haar werk verspreiden aan haar publiek?

 Hoe is het om Sofie te zijn?

Die vraag zou ik alleen goed kunnen beantwoorden als ik ook iemand anders kon zijn. Ik heb nu geen vergelijkingsmateriaal. Maar ik denk dat ik een heel goed en mooi leven heb, er is ontzettend veel om dankbaar voor te zijn en dat ben ik ook dagelijks. Ik geniet veel en leef bewust. Wat niet wil zeggen dat het leven met mezelf altijd makkelijk is.

• Hoe ben jij terecht gekomen op dat deel van je pad waar je je nu bevindt?

Al in de brugklas worstelde ik constant met de sterkte drang om dingen te creëren, en de tijd die ik in school moest stoppen. Ik wilde schrijven, tekenen, schilderen, filmen, muziek maken: daar investeerde ik veel meer energie in dan in mijn schoolwerk. Het was een manier van (over)leven. Dat is altijd zo gebleven. Mijn creativiteit is de basis van mijn bestaan en ik investeer elke dag in die ontwikkeling. Ik heb bijna alle kansen gegrepen die op mijn pad kwamen, hoe uiteenlopend ook. Door de jaren heb ik daardoor veel verschillende dingen gedaan en geproefd van verschillende creatieve takken. Al die ervaring komt samen in mijn freelance beroep en daar ben ik heel dankbaar voor.

‘Ik denk dat liefde (en seksualiteit) een onuitputtelijk onderwerp is voor veel kunstenaars.’

• Je schreef op negentienjarige leeftijd jouw eerste boek, hierop volgden er drie. Verder ben je werkzaam als freelance journalist, heb je een docu-serie op youtube, exposeer je regelmatig met je schilderijen en illustraties én ben je al jaren actief bezig met muziek. Hoe behoud jij een focus met deze uiteenlopende werkzaamheden?

Ik heb regelmatig te horen gekregen dat ik een richting zou moeten kiezen om te kunnen focussen. Daar zit absoluut iets in – als je veel dingen doet, kunnen je werkzaamheden iets vrijblijvends krijgen. Maar ik merk dat de verschillen elkaar ook kunnen complimenteren of juist in balans houden. Zo vind ik het heel fijn om mij periodes op schrijven te storten en dat af te wisselen met film of tekenen/illustratie. Juist door het ene gebied een tijd los te laten, laad ik op en krijg ik nieuwe, frisse ideeën. Ik wissel de focus dus af.

Waar haal jij je meeste inspiratie vandaan?

Dat is enorm uiteenlopend. Ik haal inspiratie uit dingen die me raken. Dat kan een mooi artikel of boek zijn, maar ook een gesprek dat ik met iemand voer, als ik aan het wandelen ben in de polder, of iets dat ik opvang als ik op mijn flexwerkplek in een koffietentje zit te schrijven. Het is heel random.

‘Toen ik ervoor koos om juist de meest pijnlijke periode van mijn leven vast te leggen, trok dat aandacht.’

• Je schrijft en filmt graag over de liefde. Ben je zo’n romanticus?

Haha, goede vraag. Ik denk dat liefde (en seksualiteit) een onuitputtelijk onderwerp is voor veel kunstenaars. Ik vind het interessant om mijn ervaringen en analyses te verwerken in mijn creativiteit. En wederom: taboes bespreekbaar maken. Maar misschien ben ik inderdaad ook wel romantisch, al word ik niet zomaar verliefd en geef ik mij niet makkelijk over aan liefde.

• Je legt al heel je leven alles vast op video, dus je bent eigenlijk al een vlogger voordat de term bestond. Deze oude beelden zijn ook vaak te terug te zien in je video’s van nu. Wat is de voornaamste reden (of redenen) waarom je graag jouw leven vastlegt op video?

De neiging om dingen vast te leggen had ik al heel jong en heeft waarschijnlijk te maken met een melancholiek karakter en de realisatie dat niets blijvend is. Ik kan moeilijk afscheid nemen en was mij al heel jong bewust van vergankelijkheid. Ook wist ik al op jonge leeftijd dat ik later boeken wilde schrijven of films wilde maken en daar materiaal voor nodig had. Vandaar dat ik altijd alles heb opgeslagen. Tot slot kwam ik erachter hoe therapeutisch het kan zijn als je dingen van je afschrijft of praat voor een camera. Door oude beelden terug te kijken of dagboeken terug te lezen kon ik meer afstand nemen van mijn situatie en overzag ik dingen beter. Het is dus absoluut een manier van verwerking voor mij.

• Je Youtube-kanaal Soof werd bekend door je Divorce vlogs – vlogs over de pittige scheiding waar je destijds door heen ging – waarom waren deze video’s zo populair denk je?

Als je aanwezig bent op social media is het heel verleidelijk om alleen de mooie kant van je leven te laten zien. Toen ik ervoor koos om juist de meest pijnlijke periode van mijn leven vast te leggen, trok dat aandacht. Ik kreeg vooral vaak te horen dat kijkers het fijn vonden dat ik open durfde te zijn, omdat ze zich erin konden herkennen. Dat ik laat zien dat het leven niet altijd mooi en makkelijk is – of hoeft te zijn. Het speelde wel mee dat ik ervoor al vlogde met mijn ex. Ik vond dat ik het mijn kijkers verplicht was om te laten weten wat er gebeurde, en niet zomaar van Youtube te verdwijnen uit schaamte. Ik hoop dus ook aan mensen mee te geven dat je je niet hoeft te schamen voor kwetsbaarheid. We maken allemaal mindere periodes mee, het hoort bij het leven. Ik denk dat daarom mensen zijn gaan kijken naar mijn filmpjes.

• Leer jij ook iets van je trouwe kijkers?

Absoluut. Ik herken veel namen van vaste kijkers en sommige adviezen zetten mij aan het denken en sla ik op. Het is dus absoluut een wisselwerking. Ik ben de trouwe kijkers heel dankbaar voor hun betrokkenheid. Het is de grootste stimulatie om filmpjes te blijven maken.

• Je bent een inspiratie voor velen. Leer jij zelf ook van jouw docu-vlogs? 

Jazeker. Door je leven in beeld te brengen kijk je met afstand naar jezelf en naar je leven. Ook leer ik van sommige reacties die ik krijg. Anderzijds kan het ook nadelig zijn: je kan ook ‘over-bewust’ worden. Té veel met jezelf bezig zijn is ook niet gezond, denk ik. Dat is de reden dat ik bijvoorbeeld niet dagelijks zou kunnen vloggen en soms een ‘vlog-pauze’ inlas.

• Je komt sterk en daadkrachtig over in je vlogs en schrijfwerk. Je zegt dat je een HSP’er bent, heb je tips voor andere HSP’ers om ook hun kracht te vinden?

Neem de ruimte die je nodig hebt. Voor mij is dat van cruciaal belang om te kunnen functioneren. Zo spreek ik zelden ‘s avonds af – ik heb mijn avonden nodig om te schrijven en op te laden. Alleen. Jarenlang liep ik daar tegenaan, omdat veel mensen juíst graag in de avond afspreken en ik het heel naar vond om ze teleur te stellen. Maar het kost mij te veel energie, de dag erna ben ik niets waard. Daarom doe ik dat alleen nog bij hoge uitzondering. Ik denk dat het soms goed is om je grenzen op te zoeken. Als je die grenzen kent, kan je ze naar mijn mening beter accepteren dan jezelf blijven pushen in een vorm die niet bij je past. Daar wordt uiteindelijk niemand gelukkig van, denk ik.

• Wat zijn jouw valkuilen in het leven? Heb je praktische tips hiervoor? 

Perfectionisme en door iedereen aardig gevonden willen worden is een grote valkuil voor mij. Ik ben daardoor geneigd te pleasen, zeker als ik iemand net leer kennen. Ik probeer mij vooral te blijven bedenken dat het onmogelijk is dat iederéén je altijd leuk vindt. Dat het niet goed is om altijd je best te doen, omdat je dan snel over je grenzen gaat.

‘Ik hoop te laten zien dat je open mag zijn, hoe schrijnend of pijnlijk je situatie ook is.’

• Je schreef het boek Gek van eten. Dit boek gaat over dat anorexia voor jou een liefde en een uitvlucht was. In de recensies kwam naar voren dat je de recensenten deed denken aan de nieuwe generatie sterke, schrijvende meisjes en dat je hiermee een inspiratiebron bent voor anderen. Is dit het doel van jouw schrijven?

In de eerste instantie creëer ik iets vanuit een ‘innerlijke noodzaak’, een drang om iets te doen met mijn ervaringen. Dat kan ik boekvorm, een artikel, video, illustraties, etc. De keuze om het daadwerkelijk naar buiten te brengen komt voort uit de hoop dat ik op de een of andere manier iemand ermee help. Jezelf een inspiratiebron noemen heeft iets superieurs, en zo zie ik mezelf niet. Ik hoop vooral dat mensen op de een of andere manier iets positiefs halen uit mijn werk, dat ze bijvoorbeeld zien dat ze niet alleen zijn. En ik hoop te laten zien dat je open mag zijn, hoe schrijnend of pijnlijk je situatie ook is.

 Welke boodschap wil jij op deze manier meegeven aan je publiek?

Dat je jezelf mag uiten op welke manier dan ook, kwetsbaar mag zijn en je eigen pad mag volgen. Ook als dat buiten de gebaande paden is.

Youtube
Instagram
Facebook

 

 

 

 

 

 

 

 

Over Suze

Ik ben Suze, geboren om 08.08 op 31.08.1989, te Breda.

Ik ben een HSP'er, een nieuwetijdsmens, een lichtwerker, een Brabander, een aarde én watertype, een zacht meisje met pit, beeldend en praktisch tegelijk, iemand met een sterke boodschap, maar bovendien: een mens met allerlei perfecties en imperfecties: net als jij.

Ik verwonder mij voor hetgeen wat we niet altijd letterlijk kunnen waarnemen. Ik analyseer er wat op los, en schrijf om de boel te structureren en anderen te inspireren.

Altijd op zoek naar eenheid en verbinding, met authenticiteit en aanwezigheid in het hier en nu. Zodat ik niet ga zweven, maar geworteld blijf. Met de hoofd in de wolken, en de voeten in de aarde.

Hier laat ik al mijn kaarten zien, en nodig jou uit om hetzelfde te doen.

Spread the light.

💙

Leave a Reply

You have to agree to the comment policy.