Tips HSP kinderen opvoeden hooggevoelig

3 adviezen voor ondersteuning bij HSP-kinderen

Eerder schreef ik een artikel dat specifiek gaat over het opvoeden van HSP-kinderen. Want uit eigen ervaring en die van anderen, weet ik dat een hoogsensitief kind het leven totaal anders ervaart dan niet-hoogsensitieve kinderen. Dat kan twee kanten uit. Wanneer het kind begeleidt wordt in hun authenticiteit, kan het enorm goed bloeien en zichzelf ontplooien. Een omgeving waarbij er niet goed wordt begeleidt wordt, kan weer allerlei nare gevolgen hebben, waar het als kind niet alleen in zijn/jeugd maar ook als volwassene nog veel last van kan hebben. Denk aan trauma’s, een fundament gevoel van niet goed genoeg zijn, enorme onzekerheid (met alle gevolgen van dien), en nog veel meer.

Voor ouders met een HSP kind is het daarom énorm van belang dat je jouw kind niet alleen herkent als hooggevoelig persoon, maar ook erkent en omarmt. En bij dezen tips geef ik je drie onmisbare tips mee die jou als ouder hierbij op weg helpen, zodat jouw kind kan ontpoppen tot wie hij/zij daadwerkelijk ís.

1 Behandel je hoogsensitief kind als gelijkwaardig mens

Deze tip is wellicht een open deur voor je, toch zijn er veel ouders (en leraren) die over het hoofd zien dat een hoogsensitief kind absoluut wars is van autoriteit, macht, gezag en hiërarchie. Een HSP-kind heeft ook enorm sterk gevoel van rechtvaardigheid. Neem dit serieus!

Dit betekent dat wanneer je als ouder naar een kind schreeuwt, of niet op gelijke hoogte gaat zitten als je hem/haar iets bij probeert te leren, het kind niet zal luisteren. Je kind zal je emotie voelen en denken dat hij/zij jou iets heeft aangedaan en gefaald heeft, en niet goed genoeg is. De hele boodschap zal waarschijnlijk niet overkomen. Natuurlijk is het enorm belangrijk om grenzen aan te geven, en tegelijkertijd dit op een gelijkwaardig en constructieve manier te doen.

Als je jouw kind iets wil (af)leren, is het verstanding om op kniehoogte te zitten ter hoogte van je kind tijdens het gesprek. Of je gaat samen aan tafel zitten, als je maar in ieder geval allebei ongeveer op dezelfde hoogte bent en geen enorme reusachtige alien bent. Vertel rustig wat het kind gedaan heeft (of vraag of  hij/zij allereerst de situatie wil schetsen) en stuur dan je kind de goede kant op. Vraag ook eens hoe je kind zijn situatie ziet, zo leer je je kind reflecteren. En zo geef je hem/haar het gevoel dat je kind erbij hoort, een eigen mening mag vormen, en niet lager staat dan jij. Vertel ook absoluut wat hij/zij goed gedaan heeft, en daaropvolgend wat je in het vervolg graag anders zou willen. Leg ook duidelijk uit waarom en wat de consequenties zijn van zijn/haar gedrag en het nieuwe gedrag wat jij wenst. Wellicht kunnen jullie samen een oplossing maken waarbij allebei de visies worden meegenomen, dit ligt natuurlijk ook aan de leeftijd van je kind ;).

Ook is het belangrijk om je toonhoogte tijdens het gesprek niet te veranderen, want een (HSP)kind let eigenlijk veel meer op je manier van praten, je houding, je gezichtsuitdrukking en je energie. Natuurlijk hoef je je kind niet te pamperen, want grenzen heb je juist nodig voor een HSP-kind, omdat hij/zij wil weten waar die aan toe is. Hierdoor voorkom je miscommunicatie. Echter doe dit dus altijd aardig (en duidelijk).

Is de noodzaak er om je kind wat harder te corrigeren? Doe dit dan alsnog op gelijkwaardig niveau. Zeg zo duidelijk mogelijk wat hij/zij fout heeft gedaan, en dat je je kind even een time-out geeft (op de gang bijvoorbeeld). Hij/zij mag nadenken over dit ongewenste gedrag, en daarna kan je weer in gesprek met hoe het in het vervolg beter mag gaan. Dit klinkt best aangenaam toch? (Een time-out is sowieso slim voor een HSP-kind, want zo haal je het letterlijk uit de situatie en kunnen de emoties dalen, erna pak je door op een kalmer moment. Zo blijft de boodschap ook hangen).

Doe dit alsjeblieft, want een kind is niet gek en heeft veel meer door dan je denkt 🙂

2 Geef vroegtijdig verandering aan

Iedere verandering op tijd aangeven is vaak belangrijk bij een HSP-kind. Als je kind bijvoorbeeld lekker aan het spelen is, kan het enorm vervelend zijn als dit plots afgelopen is. Het liefst ‘fade je uit’ bij een HSP-kind, zeker omdat ze zo in het moment kunnen opgaan. Ze hebben dan echt even een momentje van verwerking nodig, en plots van de een naar de andere situatie hoppen kan resulteren in paniek, angst en een overweldigend gevoel HSP-kinderen zijn dan ook vaak ongegrond, als ze geen tijd krijgen om even emoties te verwerken.

Wat goed helpt is om je kind het idee te geven hoeveel hij/zij nog heeft om te spelen (of iets anders). Besef van tijd hebben kinderen niet, en in het spel is het best moeilijk tijd bij te houden. Je kan dat voorkomen door vroegtijd aan te geven dat ze nog even hebben, en daar een zandloper bij te gebruiken. Als deze op is, weten het kind dat het nu het moment is om iets anders te doen. De zandloper kan je overal voor gebruiken. Het is wel handig dat je geen mini-zandloper gebruik, anders krijgt het kind daar stress van dat het zo snel gaat ;).

Nadat de zandloper op is en het tijd is om iets anders te doen, is het dus belangrijk het kind even een minuut of twee rust te geven, zodat het de voorgaande situatie kan verwerken. Je zal versteld staan wat voor impact dit heeft op de gronding van een kind, en zo ook op zijn/haar tevredenheid/geluk en gedrag!

3 Laat je kind vragen stellen en reageer er (op een open manier) op

HSP-kinderen zijn vaak hele nieuwsgierige en leergierige kinderen. Ook zien ze veel detail en vaak willen ze van alles weten. Het is heel belangrijk dat je je kind deze vragen laat stellen en hem/haar hoort. Ga er ook af en toe op in. Natuurlijk mag je hierbij ook grenzen stellen, anders blijft het kind misschien maar doorgaan. Handig is dan om aan te geven dat er een ander moment komt waarbij het kind weer dingen mag vragen. Dus bijvoorbeeld: ‘Sterre, vind je het goed als we nu even dit of dat gaan doen, of even een rustmomentje pakken samen? Mag je straks weer wat aan mij vertellen of vragen!’. Zo houd je een kind ook meer gegrond, en snapt het dat het gehoord wordt maar er ook rustmomenten zijn en niet alles in één keer hoeft. Mocht een kind doorgaan en niet luisteren, dan kan het helpen om aan te geven dat je het kind hoort maar nu moet ophouden. Dus: Sterre, ik hoor je en ik noteer het (of herhaal even wat het kind bedoeld in jouw ogen en/of vraag of dit klopt), en nu gaan we door/eruit.

Als je je kind niet aanhoort en gelijk zegt dat hij/zij zijn mond moet houden, geef je na een tijd het gevoel dat zijn/haar verhalen niet belangrijk zijn, en zijn/haar stem niet belangrijk is. Dit kan resulteren in een gesloten, bang kind, of een opstandig kind dat juist enorm veel gaat praten en niet meer luistert. Dus wederom belangrijk om gelijkwaardig te blijven, je kind aan te horen en dit ook leuk te vinden/hier tijd voor te nemen, en duidelijk aan te geven wanneer het genoeg is (of hoeveel tijd je kind nog heeft met de zandloper). Nou Sterre, nog één verhaal/vraag, want dat vindt mama gezellig, en dan gaat mama even verder, ok? Zoiets ;). Natuurlijk hoeft dit niet perfect en zou je heus een keer je kind strakker aan de teugels trekken dan je achteraf gewenst was. Toch is het belangrijk dit te oefenen met je kind, want je zal zo zien dat het een wereld van verschil maakt voor zowel jou en je kind. Je zal leukere gesprekken hebben, je kind zal blij zijn en zich gehoord voelen en jij maakt echt contact met haar/hem op gelijkwaardig voetstuk. Bovendien zal je kind zo ook veel beter luisteren, omdat het zich ook gehoord voelt door jou en dan doen ze het graag terug/spiegelen ze dat terug.

Oneindige rit

Concluderend kan ik stellen dat een gelijkwaardige connectie, met grenzen en veel liefde, tussen jou en je kind enorm belangrijk is. Jij krijgt een blijer kind dat zich vertrouwd voelt en daardoor beter grondt, een fijner gedrag heeft en naar je luistert omdat je eigenlijk hetzelfde terugdoet naar hem/haar :). What’s not to love?

Er zijn nog veel meer tips en trucs die je kan toepassen, schroom niet om deze vooral te delen hieronder in de comments. Zo help je ook ouders die dit lezen :)!

 

 

Ik ben Suze, geboren om 08.08 op 31.08.1989, te Breda. Ik ben een HSP'er, een nieuwetijdsmens, een lichtwerker, een Brabander, een aarde én watertype, een zacht meisje met pit, beeldend en praktisch tegelijk, iemand met een sterke boodschap, maar bovendien: een mens met allerlei perfecties en imperfecties: net als jij. Ik verwonder mij voor hetgeen wat we niet altijd letterlijk kunnen waarnemen. Ik analyseer er wat op los, en schrijf om de boel te structureren en anderen te inspireren. Altijd op zoek naar eenheid en verbinding, met authenticiteit en aanwezigheid in het hier en nu. Zodat ik niet ga zweven, maar geworteld blijf. Met de hoofd in de wolken, en de voeten in de aarde. Hier laat ik al mijn kaarten zien, en nodig jou uit om hetzelfde te doen. Spread the light. 💙

Leave a Reply