Over Suze

Suze

We hebben allemaal onze eigen leerlessen en onze ervaringen delen met elkaar, maakt ons wie we zijn als mens. Elkaar helpen en elkaar naar een hoger niveau tillen: dát is het leven voor mij.

Ik ben heel geïnteresseerd in menselijk gedrag en dus ook in mijn eigen gedrag. Ik praat graag over mijn ervaringen, mijn belevingswereld en gevoelens. Ook luister ik graag naar andermans ervaringen, visies en gevoelens. En die neem ik dan weer mee in mijn kennis. Daar schrijf ik graag over. Gewoon, om het te verwerken en voor mezelf te structureren. En vooral om anderen te inspireren en te informeren.

Het kost tijd en energie om je in het leven te verdiepen, maar het is het meer dan waard. Niet iedereen heeft zin om te graven of snapt waar die precies zoeken moet. Daar kan ik bij helpen. Om je naar een (nog onbekende) richting te wijzen en misschien een stukje met je mee te wandelen.

Wie ben ik dan?

Ik ben Suze. En mijn blog heet Suze. Heel simpel. Was heel het leven maar zo duidelijk en gemakkelijk ;).

Als klein meisje was ik al anders. Dat kan je lezen in meerdere artikelen die op deze blog staan. Op mijn rapport uit groep drie stond: lief kind, maar lijkt van een ander planeet te komen. Wat ben je toch dromerig en waar zit je zo vaak met je gedachten? Toch ging ik goed mee met het niveau van de klas en lieten ze me (gelukkig maar) dobberen. Omdat ik sociaal en qua niveau goed in de pas liep, was er geen reden om mij anders te behandelen.

Toen ik moeilijkheden kreeg als puber op middelbare scholen, was daar wél reden toe. God, had ik toen maar geweten dat ik hooggevoelig was. Gelukkig ging ik naar een middelbare-school, waar ze persoonlijke begeleiding gaven. Wat ervoor zorgde dat ik wel netjes mijn diploma haalde :). Verder moest ik het allemaal maar zelf doen (tja, wie niet?) maar had ik erg graag een blog gelezen over bewustwording.

Rond mijn 21ste begon mijn zoektocht naar bewustzijn. Ik wilde toen weten wie ik was en wat ik hier op aarde kwam doen. Na wat flinke tegenslagen, ziektes en algemene malaise kwam ik via verschillende kanalen en zelfhulpboeken achter dat het leven me niet per se dwars zat, maar dat het leven mij iets wilde leren. ‘Waarom ben ik nou vaak ziek en snel geprikkeld’ en ‘waarom voel ik dingen zo anders’  en ‘waarom snappen mensen mij niet altijd’ werd omgezet naar wat ben ik eigenlijk sterk en door al die tegenslagen weet ik heel goed wie ik ben en hoe ik naar mezelf kan luisteren. En niet iedereen hóeft mij te snappen, ze hebben immers een ander levenspad. Hun pad is goed voor hen en mijn pad voor mij. Wat fijn eigenlijk!

Niet alles is fijn..

..Maar dat is het leven. Natuurlijk zijn lichamelijke klachten die kunnen voortkomen uit hooggevoeligheid niet altijd fijn. Zo ben ik soms sneller moe of eerder overgeprikkeld dan veel andere mensen. Soms zit ik echt op mars en zweef ik door het leven. Maar ik heb daardoor leren te ontladen, op te laden en te aarden. Ook weet ik nu hoe ik grenzen stel en bij mijn krachtige intuïtie kan.

Natuurlijk is het niet fijn als alles binnenkomt in je energieveld en dat alles vaak ‘goed moet voelen’ wil ik kunnen presteren. Tja, dat hoort er een beetje bij en moet je mee leren omgaan. Anders is het erg stressvol leven. Mijn innerlijke kind klapt nu hard in haar handen, dat ik dit heb geleerd. Want stress en HSP gaan erg goed samen. De (prestatie)maatschappij is immers niet toegewijd aan hooggevoeligheid. Maar kan keihard aanvoelen.

Dat weet ik nu en nog zooooveel meer. Bijvoorbeeld hoe blokkades ontstaan en hoe je ze opheft. Dat je hormonen invloed hebben op bijna je gehele gesteldheid. Of hoe je je chakra’s in balans kan brengen. En welke vitamines aandacht nodig hebben bij een HSP’er. Maar bovenal: hoe je (geestelijk) in balans komt en blijft.

Ik heb zoveel leuke dingen geleerd die ik nu allemaal uitoefen en tijd geef. Er staat geen wekkertje te tikken en het hoeft niet perfect. Het is perfect zoals het is. En alles is PRECIES zoals het moet zijn, daar geloof ik heilig in. Maar toch moet je blijven leren. Het is echt een misvatting dat als je achter volledige acceptatie komt, je bijvoorbeeld achterover kan leunen. No, no! Hard werken is ‘t  Maar het loont, geloof me..

Je bent uniek

Iedereen is uniek en prachtig met al zijn kanten. Niemand is raarder, gekker, beter of slechter dan een ander. In aardse labeltjes geloof ik ook niet meer zo. Ooit had ik ADHD, nu weet ik wel beter ;).

Ik heb alle fijne en minder fijne kanten van mezelf omarmd. Mijn ego leren te gebruiken om zo de beste versie van mezelf te worden op dit niet perfecte, maar juiste moment en daarmee tevreden te zijn. Wel blijf ik altijd ontwikkelen en mezelf pushen.. status-quo? Dat is niks voor mij  Maar het nu omarmen is fijn.

Mijn ontdekkingsreis (mijn leven) is de heerlijkste en de leukste omdat die van mij is! Niet omdat ie perfect is, totaal niet. Maar omdat ik, naast acceptatie, heb geleerd om voor alle minder mooie kanten ook dankbaar te zijn. Want als er geen minder leuke kanten zijn, heb je ook geen aandrang om te leren (en zo op veel mooiere plekken te komen dan je nu bent).

Jouw reis is ook de beste voor jou! Misschien voelt dat niet zo, maar is het echt. 

Suze

Met dit platform wil ik mensen inspireren, begeleiden en ondersteunen met hun zoektocht naar authenticiteit. Hier vind je informatie van mij en andere mensen die naar mijn mening iets belangrijks te zeggen hebben. Want samen zijn we één.

Het leven is puzzelstukjes vinden. En het voelt als mijn roeping om jou wat puzzelstukjes aan te reiken zodat je je eigen unieke puzzel af kan maken.

Ik begeleid anderen ook persoonlijk om hun eigen ik weer te vinden en te herstellen. Samen zoeken we daarmee jouw authenticiteit. Druk voor meer informatie daarover op de button hieronder.

Leave a Reply

You have to agree to the comment policy.