Column

Een dikke middelvinger naar de prestatiemaatschappij

In een maatschappij als deze waarin rendementsdenken welig tiert, is het niet onwerkelijk gedacht dat we graag willen voldoen aan andermans verwachtingen. Er wordt een grote druk op ons gelegd dankzij de huidige prestatiemaatschappij. Hoe gaan we als mens daar niet gebukt onder?

We moeten te veel. Als we onze tijd niet benutten, kan dat namelijk als verspilde tijd aanvoelen. Doordat anno nu de keuzes ons voor de voeten liggen, is het juist lastiger om keuzes te moeten maken. En daar zit een rauw randje aan.

Nederland is een groot stressland, iets wat ook hoort bij de Westerse cultuur. Het druk-druk-druk patroon is iets wat onszelf opleggen. Maar moeten we echt zo veel, of kunnen we veel doen?

De prestatiemaatschappij dwingt ons steeds meer tot moeten. Cijfers leren me dat ouders vaak allebei een baan hebben, kinderen een sport beoefenen, we op gewicht willen blijven, gezond eten, bezig moeten zijn en altijd bereikbaar. Hier hebben we dan vaak ook nog eens stress over.

We willen namelijk alles kunnen. Het liefst nu en zo snel mogelijk. We willen meer en groeien met de dag. Bij deze complexe kwestie van zingeving, die eigenlijk open blijft tot onze dood, kampen we nog wel eens met aanverwante problemen. Perfectionisme, onzekerheid, onvermogen tot keuzes maken en willen voldoen aan andermans verwachtingspatronen zijn de keerzijde van de huidige prestatiemaatschappij. Als je jezelf verdiept in literatuur over dit onderwerp komt het eigenlijk neer op één groot belangrijk ding. En dat ding ben jezelf. Jezelf leren los te koppelen van gedachten van anderen. Het is eigenlijk een paradox, gebukt gaan onder het verwachtingspatroon van de ander terwijl de ander dat ook weer doet. Je verwacht namelijk dat mensen iets verwachten en dat is ook weer een verwachting. Is hier sprake van een illusie?

In een tijd waar winnaars worden gecomplimenteerd met succes is het niet gek dat er een bepaald verwachtingspatroon is, maar je kunt je afvragen wie dat van jou verwacht. Als je dat zelf bent, zijn we bij de kern. Is die ander de mensen om jou heen? Dan zit daar het addertje. Zolang je niet losgekoppeld bent van andermans bevestiging en complimentjes, ben je afhankelijk en wordt het een worsteling om dagelijks te voldoen aan – inderdaad – andermans verwachtingspatronen. Als je het stokje bij anderen legt, zijn zij verantwoordelijk voor jouw geluk en gedrag. Maar je kunt nooit iedereen het naar de zin maken, behalve jezelf. Accepteer dat, en accepteer vooral jezelf, anderen hoeven dat niet te doen. Dan wordt de vraag namelijk niet meer wat voor zin het leven jou geeft, maar wat jij voor zin geeft aan het leven.

 

 

2 thoughts on “Een dikke middelvinger naar de prestatiemaatschappij

  1. Inspirerende blog, dankjewel hiervoor. Toch fijn om eens van een ander te lezen. Ik heb regelmatig moeite met onze ‘prestatiemaatschappij’ omdat het veel onzekerheid geeft, daarom spreek ik wel eens met een paragnost. En dan niet om naar mijn toekomst te kijken oid, maar om weer even sterker in mijn schoenen te staan.

Leave a Reply

You have to agree to the comment policy.